บทที่ 114 เข้าใจกัน

“อืออ..” พราวพลอยได้แต่งส่งเสียงร้องครวญครางเมื่อสามีปลูกเร้าร่างกายของเธอขึ้นมาอีกครั้งจนในห้องน้ำอย่างเร่าร้อนด้วยความรักและความคิดถึงของสามีจนกระทั่งอาบน้ำเสร็จก็ไปต่อที่เตียงอีกสองรอบเขาจึงปล่อยให้เธอได้นอนพัก

“ผมรักพราวครับ ฝันดีครับที่รัก” มาตีซจูบหน้าผากเมียรักเบาๆ

“ฝันดีค่ะมาตีซ” พราวพลอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ