บทที่ 80 อ้อนเมีย

“คุณสองจะอุ้มเฟิร์นทำไมค่ะ” พิมพ์ทองอายพ่อของเขา

“ถ้าเฟิร์นเดินเองป๊าก็รู้น่ะสิว่าเฟิร์นเป็นอะไร”

“เอ่อ,ค่ะ” พิมพ์ทองจนด้วยเหตุผลของเขาก่อน “ขอบคุณค่ะ” เมื่อเขาวางเธอนั่งบนเก้าอี้กก็ขอบคุณเบาๆ

“เฟิร์นรอผมแป๊บนะครับ เดี๋ยวผมไปหยิบกระเป๋ามาให้” ปิยะวัฒน์พูดจบก็เดินออกไปจากห้องอาหารตรงออกไปที่จอดรถข้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ