บทที่ 33 33

“แต่มองด้วยความสงสารสมเพชใช่ไหมล่ะ”

ยลรดาชะงัก อึกอักไป “ก็แล้วอย่างไงล่ะคะ ป่วยก็ต้องยอมรับว่าป่วยสิ แล้วอีกอย่างฉันก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่ช่วย ตอนแรกฉันไม่รู้ว่าคุณป่วย ก็คิดว่าคุณเป็นคนโรคจิตเห็นผู้หญิงก็คิดแต่เรื่องบนเตียง แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจคุณแล้ว ว่ามันไม่ใช่เรื่องเซ็กซ์ แต่มันเป็นโรคอย่างหนึ...