บทที่ 43 43

“เฮ้อ...คราวนี้ อสุจิห่วยๆ ของนายก็มานอนเล่นในรังไข่ของฉันไม่ได้แล้ว สบายใจ”

ตฤณยกไหล่แล้วโค้งยิ้ม “ผมก็สบายใจไม่ต่างจากคุณ งั้นค่ายาผมไม่เอา ขอข้าวเย็นกินแทนละกัน คุณเลี้ยงข้าวเย็นผมที่บ้านวนารมย์เย็นนี้ ตกลงไหม”

“ก็ได้ ถ้านายจะหุบปากเรื่องคืนนั้นให้สนิท”

“ครับ ถ้าเรื่องมันไม่แดงออกมาเพราะตัวคุณเอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ