บทที่ 22 เล็กน้อยแต่สม่ำเสมอ

“แยมโรลอายุสิบสี่ ตอนนี้ก็เรียนอยู่ ม.2 หรือ ม.3 แล้วใช่ไหม” โซดาชวนคุย ไม่อยากให้หลานรู้สึกอึดอัด

“แยมไม่ได้เรียนค่ะ” แยมโรลก้มหน้าบอกเสียงเศร้า

“อ้าว ทำไมล่ะ” เสียงตกใจระคนแปลกใจของโซดา พิชชี่ เกม และทัช

“แล้วทำไมแยมโรลไม่เรียนหนังสือ” พิชชี่ถาม

“ตอน ม.1 แยมป่วยบ่อยค่ะ หายจากโรคนี้ ก็เป็นอีกโรค จน...