บทที่ 29 ความสุขต้องแลก

“ฮือ~~ คุณมี้ไม่เห็นบอกเลยว่ามันเจ็บ ฮึก...อึก เจ็บจะตายอยู่แล้ว...ฮือ~~” เสียงร้องไห้งอแงดังไม่หยุด

“ชู่ว์~~ ไม่ร้องนะครับ” มือหนาเกลี่ยคราบน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน จดจ้องวงหน้าหวานด้วยความรัก ความหวงแหนปรากฏชัดขึ้นในใจชาย เขาไล้ปลายนิ้วที่เปลือกตาเธออย่างนุ่มนวล

“อึก...อึก...นิกเจ็บ นิกจะร้อง พี่จ๋าทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ