บทที่ 67 ติดใจจนไม่อยากกลับบ้าน

“ป้านิกตื่งๆ”

“ยุงจ๋าตื่งๆ”

ตะวันยังไม่ทันโผล่พ้นขอบฟ้า เกรซกับหยวนก็ปลุกเดนิสกับโฮปที่ยังอยู่ในห้วงนิทรา

“ทำไมตื่นกันแต่เช้าเลยครับ” โฮปตื่นขึ้นมาก่อน แล้วเอื้อมมือไปเปิดไฟ ทั้งห้องจึงสว่างโร่ ในขณะที่เดนิสยังงัวเงีย เปลือกตาทั้งสองข้างหนักอึ้ง

“หิวค่ะ // หิวฮับ” ทั้งคู่บอกออกมาพร้อมกัน

“หิวตอนตีห้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ