บทที่ 20 ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

บทที่20

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

พีทเดินเข้าไปหาโบลิ่งและยืนเท้าสะเอวอย่างเหนื่อยหน่าย นอกจากจะกินแรงเขาแล้ว แม่งยังมาเป็นภาระเขาอีก แต่ทำไงได้ก็พวกเธอเป็นเพื่อนผู้หญิงเพียงสองคนที่เขาสนิทใจด้วยนี่นา

“โบลิ่ง! ตื่นมาก่อนแป๊บนึง” พีทเขย่าแขนเพื่อนก่อนจะถอนหายใจออกมาเพราะไม่คิดว่าเบียร์ไม่กี่กระป๋อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ