บทที่ 22 มอบความอบอุ่น

บทที่22

มอบความอบอุ่น

สามวันต่อมา

“เฮ้อ ง่วงฉิบ ดีหน่อยที่เรียนเสร็จเร็ว ว่ามะ” โบลิ่งเดินหาวออกมาจากห้องเรียนและหันไปพูดคุยกับเพื่อนทั้งสอง ไอริณพยักหน้าอย่างเห็นด้วยเพราะเธอเองก็ง่วงเหมือนกันแต่เธอคงกลับไปนอนตอนนี้ไม่ได้เพราะมีธุระต้องไปต่อและเป็นธุระสำคัญด้วย ก็วันนี้เป็นวันที่เธอต้องไปเผชิญหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ