บทที่ 13 EP.13 ความจริง?!

เลิกเรียน

นักศึกษาคนหนึ่งเดินมาเรียกมิลลิไปลานจอดรถกลางมหาวิทยาลัย ชายหนุ่มที่เธอเคยช่วยเหลือยืนอยู่ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องเพราะเป็นผู้ชายที่หล่อสะดุดตามาก

"พี่โซลมีอะไรหรือเปล่าคะ" มิลลิถาม

"แค่จะมารับเธอกลับบ้าน"

"มารับหนูทำไม?!"

"ก็แค่อยากจะตอบแทนที่เธอช่วยในวันนั้น"

"หนูก็รับช่อดอกไม้จากพี่เป็นการตอบแทนแล้วไงคะ ไม่ได้ต้องการอย่างอื่น"

"แต่ฉันต้องการ..คุยกับเธอ"

เหมือนเขาจะไม่ลดละความพยายาม รบเร้าให้มิลลิขึ้นรถจากนั้นก็พากลับไปส่งบ้านเช่า อีกทั้งยังถือวิสาสะค้นหาโซเชียลเพื่อกดติดตาม ส่งข้อความทักทายหาแทบจะทุกเวลา

วันเสาร์

เรียกได้ว่าเป็นครั้งแรกที่มิลลิเอ่ยปากจะมาหาเพื่อนสนิทอย่างมะปราง เนื่องจากความสัมพันธ์ที่เหมือนจะเหินห่าง สาวน้อยทำทุกอย่างตามปกติก่อนที่จะถาม "ช่วงนี้เป็นอะไรหรือเปล่า? รู้สึกว่าเธอเงียบหายไปเลยนะ ทั้งที่เรียนอยู่ด้วยกัน ก็ไม่พูดกันเลยด้วยซ้ำ"

"ไม่ได้เป็นอะไร" มะปรางตอบเสียงห้วน

"แน่ใจนะ"

"ว่าแต่...เธอไม่เห็นบอกฉันเลยว่าเคยเป็นแฟนเก่ากับพี่ไมยราพ แต่ก็ช่างเถอะฉันไม่สนใจ"

คำว่าไม่สนใจ? หมายถึงไม่สนใจไมยราพหรือไม่สนใจว่าเคยคบหากับเพื่อนที่สนิทคนเดียวในชีวิตกันแน่ แต่มิลลิไม่อยากสร้างความรำคาญใจจึงทำลายบรรยากาศแสนอึดอัดด้วยการชวนเปลี่ยนเรื่องพูดคุย

เวลาทุ่มตรง

คอนโดมิเนียมหรู ชั้น69

ไมยราพ มีคอนโดฯ ส่วนตัวเฉพาะเอาไว้จัดปาร์ตี้ โดยที่นี่เป็นห้องใหญ่กว้างขวางบรรจุคนได้เยอะมาก เกือบจะคล้ายกับผับขนาดย่อมเพราะมีทุกอย่างที่ต้องการ บาร์ บูทดีเจ แม้กระทั่งระเบียงยังมีสระน้ำขนาดเล็ก มีโต๊ะหรูโซฟาสีกลมตามซอกมุม ส่วนในห้องนอนนั้นเป็นกระจกใส ระบบแสงไฟเปลี่ยนความหนาทึบได้ ด้านนอกสามารถมองเห็นทะลุด้านในผ่านกำแพงกั้นถ้าหากเปิดระบบโปร่งใส ส่วนด้านในก็สามารถมองเห็นด้านนอกเช่นกัน แต่ทุกอย่างจะมืดทึบกลายเป็นเพียงกำแพงแค่กดปิดสวิตช์

หรูหราราคาแพงสมกับเป็นลูกตระกูลร่ำรวย

"ทำหน้าให้ดีหน่อยได้ไหม พี่ไมยราพอุตส่าห์เชิญเรามาเที่ยวปาร์ตี้ทั้งที" มะปรางบ่นมิลลิ

"ช่วงนี้เธอเที่ยวบ่อยเกินไปหรือเปล่า"

"แล้วทำไมจะเที่ยวไม่ได้! ฉันโตแล้วนะ เธอเองก็ควรจะหัดใช้ชีวิตวัยรุ่นช่วงมหาวิทยาลัย ไม่ใช่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเรียนหนังสือ จืดชืด"

คำพูดเชิงไม่พอใจพร้อมทั้งเดินออกไปพูดคุยกับกลุ่มนักศึกษาชาย ตอนนี้เหมือนมะปรางจะปรับตัวได้เข้ากับผู้คนหลากหลาย ต่างจากมิลลิซึ่งยังมีโลกส่วนตัวสูงไม่อยากสนใจใคร

อึก อึก อึก

มะปรางกลับมาร่วมโต๊ะมิลลิ ยกดื่มแก้วเหล้าที่ถือมา ส่งสายตาเชิงไม่พอใจใส่เพื่อน

"ยังคุยหรือคบกับพี่ไมยราพอยู่ไหม" มะปรางถาม "อย่าตอแหลฉันนะมิลลิ"

"ก็มีคุยกันบ้าง แต่ว่าเมื่อก่อนเขาไม่ได้ร้ายกาจแบบนี้นะ" มิลลิตอบ

"ถึงจะร้ายกาจก็ไม่เห็นเป็นอะไร นิสัยคนเรามันเปลี่ยนกันได้ ฉันอยากให้เธอรู้เอาไว้ ว่าตอนนี้ฉันคุยพี่ไมยราพอยู่ เราคุยกันมาสักพักแล้ว"

"หมายความว่ายังไง.."

คำพูดของเพื่อนทำให้อึ้ง แต่ยังไม่ทันหายสงสัย ชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งก็เดินมาเชิญชวนมะปรางให้ไปเต้นกลางวงที่กำลังสนุกสนาน ตอนนี้ยิ่งทำให้มิลลิเครียดเหมือนจะเจอปัญหาหลายอย่างเข้ามารบกวนจิตใจ คว้าแก้วเหล้าที่วางไว้ยกกระดกดื่มรัวๆ

ติก'

มะปรางวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ เสียงแจ้งเตือนทำหน้าจอสว่างไสว สายตาของมิลลิเหลือบมองตามสัญชาตญาณ

จึงเห็นข้อความสำคัญบางอย่าง

(อ้น : ไหนล่ะค่าจ้างที่ให้ปล่อยคลิปมิลลิ กว่าจะเจาะเข้าโน้ตบุ๊กมันได้ใช้เวลานานมากนะ คิดจะเบี้ยวกันหรือไงมะปราง!! รีบจ่ายมาซะ)

ความจริงกระจ่าง มิลลิรู้แล้วว่าใครเป็นคนปล่อยคลิปหลุดพวกนั้น! ย้อนกลับไปก็นึกขึ้นได้ว่า..ก่อนจะเกิดเรื่องมะปรางมายืมโน้ตบุ๊กจะส่งไฟล์งาน จึงนำไปไว้ที่บ้านหลายวันกว่าจะนำมาคืน จากนั้นไม่ถึงอาทิตย์คลิปก็หลุด

เพื่อนรักหักหลังได้เลวระยำมาก!

ระเบียง

มิลลิลากแขนมะปรางออกมาเพื่อเคลียร์ปัญหา จึงเริ่มเปิดประเด็น เล่าว่าเห็นข้อความจริงทุกอย่างชัดเจนหมดแล้ว

"ฉันเป็นคนปล่อยคลิปเธอเอง" มะปรางตอบหน้าตาเฉย "เพราะเธอทำให้ฉันต้องถูกพ่อดุด่ามาตลอด เพราะฉันเป็นที่สองรองเธอทุกเรื่อง!"

"แต่เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ ฮึก~"

"ใครอยากจะเป็นเพื่อนเธอ ฮ่าๆ"

"ทั้งที่ฉันดีกับเธอตลอด ไม่เคยคิดว่าเธอเป็นศัตรู มีอะไรก็ขอช่วยเหลือทุกครั้ง"

"ฉันเองก็ขอช่วยเหลือเธอเหมือนกันนะ!! ถ้าไม่มีฉันเธอก็คงไม่มีเสื้อผ้าดีๆ กระเป๋าแพงๆ ใช้ มีแต่จะถูกคนอื่นด่าทอดูถูก เธอควรจะขอบคุณฉันที่ขุดเธอให้พ้นจากโคลนตม"

ถึงแม้ทุกอย่างที่ว่ามามิลลิไม่ได้ต้องการเลยสักครั้ง เป็นมะปรางต่างหากที่ยัดเยียดให้

"รู้เรื่องคลิปได้ยังไง" เสียงสั่นเครือมิลลิถาม

"ก่อนที่เธอจะกลับมาที่นี่ฉันมาเที่ยวกับแม่ แล้วแม่ก็พาไปเจอคนที่รู้จัก ซึ่งก็คือพ่อของพี่ไมยราพ เราทั้งสองก็เลยได้พูดคุยกัน จนรู้ว่าเธอเคยเป็นแฟนเก่ากับเขา"

"นี่เธอรู้มาตลอดอยู่แล้ว?"

"ใช่..ฉันก็แกล้งถามไปอย่างนั้น แล้วพี่ไมยราพก็ยังบอกด้วยว่าเธอนิสัยแย่แค่ไหน เธอทิ้งเขาไปทั้งที่เขาคอยให้ความช่วยเหลือมากมาย ฉันก็เลยบอกว่าอยากจะแก้แค้นไหมจะช่วย เราไปเที่ยวด้วยกัน ตอนที่พี่ไมยราพเมาก็เริ่มเล่าเรื่องที่เธอร่านยอมให้เขาถ่ายคลิปไว้ ฉันก็แค่กู้ไฟล์คืนจากโน้ตบุ๊กที่แกล้งยืมเธอไง"

"ทำไมเธอทำกับฉันแบบนี้ ฮึกกก~"

"ไหนๆ เธอก็รู้ความจริงแล้ว ฉันจะบอกอีกเรื่องให้เอาบุญนะ ที่เธอได้ทุนมาเรียนฟรีที่นี่ ก็เป็นฝีมือของพี่ไมยราพ เขาอยากฉีกเธอออกเป็นชิ้นๆ ฉันก็แค่..ช่วยสงเคราะห์ หึ"

"แปลว่าตลอดเวลาตั้งแต่เราก้าวเข้ามาเรียนที่นี่ เธอกับพี่ไมยราพรู้จักกันมาก่อนแต่แสร้งทำเป็นเพิ่งเคยเจอกัน ทำทุกอย่างเพราะแค่ต้องการทำร้ายฉัน รวมหัวกันหลอกฉันสินะ!!"