บทที่ 177 สัมพันธ์ที่ดี

“กูก็ไม่ไหวว่ะเมาฉิบหายเลย” ลุคส์มองเพื่อนตาแดงก่ำไม่ต้องบอกว่าแอลกอฮอล์อยู่ในตัวกี่ลิตรแต่พวกเขามีปาร์ตี้ดื่มเป็นประจำจึงคอแข็งไม่เมาง่าย

“งั้นไปนอนกันเถอะ” ราเมนทร์บอกเพื่อนตอนนี้เขาอยากนอนมากว่าตาจะปิดแล้วแต่ไอ้เพื่อนสองคนมันไม่ยอม

“ปูลมกลับบ้านกันเถอะ” ธามไทบอกเมียสาวที่ตาปรือสัปหงกชนไหล่เขาแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ