บทที่ 19 ไม่ได้โกหก

เทรย์มองปู่ย่าอย่างกำลังงงและแปลกใจว่าทำไมไม่เหมือนอย่างที่เขาคิดเลยว่าปู่ย่าจะดีใจที่เจอเขาจึงถอยหลังไปหลบอยู่ข้างหลังพ่อ

“เทรย์มาหาปู่สิลูก” วิกรมเรียกหลานชายอย่างอ่อนโยน

“เทรย์ครับ คุณปู่เรียกครับ” ธามไทก้มบอกลูกชายเบาๆและพยักหน้าให้ เทรย์จึงยอมเดินไปหาปู่อย่างกล้าๆกลัวๆ

“ปู่ขอกอดหน่อยได้มั้ยลูก”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ