บทที่ 201 เกือบไปแล้ว

“Ohh...เทรย์ขอโทษครับม่ามี้” เทรย์ยิ้มแหยๆให้ม่ามี้ก่อนจะหันกลับไปหาย่าที่เดินตามหลังมา “ขอบคุณครับคุณย่า” เด็กน้อยมือไหว้ขอบคุณย่า

“จ้ะหลานย่า” คุณหญิงนันทิดายิ้มให้หลานชายและลูกสะใภ้และไม่อยากคิดเลยว่าหากเป็นดวงหทัยจะเป็นแบบนี้มั้ย

“จำรัสตั้งโต้ะเลย” วิกรมยิ้มให้ภรรยาที่ยอมรับลูกสะใภ้อย่างเต็มใจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ