บทที่ 30 พี่สาวใจดี

“คือว่าเมื่อคืนผมมาดูลูกครับคุณย่า พอเห็นเทรย์นอนหลับและไม่รู้ว่าใครปูที่นอนไว้ผมก็เลยนอนตรงนี้ครับ” ธามไทพูดกับย่าแต่สายตามองเทียนหอมที่หัวฟูยุ่งเหยิงยืนข้างย่าของเขาแล้วอดยิ้มขำไม่ได้

“แล้วแม่ปูลมเสียงดังทำไม่ล่ะลูก” คุณปรียากุลหันไปถามหญิงสาวข้างกายแล้วยิ้มขำก่อนจะยกมือลูบผมให้อย่างอ่อนโยน

“แด๊ดด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ