บทที่ 74 ชอบปูลม

“แกไม่ต้องมาแก้ตัว แกจ้องจับลูกชายของฉันอยู่ใช่มั้ยห๊าปูลม” คุณหญิงงนันทิดาพูดจบก็ถลาไปหาเทียนหอมที่นั่งบนพื้นใกล้กลับธามไทแล้วฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าเรียวเต็มแรงอย่างควาบคุมตัวเองไม่ได้

“เพี้ยะะ...”

เทียนหอมตั้งตัวไม่ทันถึงกันหน้าหันเมื่อฝ่ามือของคุณหญิงนันทิดากระทบใบหน้าของเธอเต็มแรงจนชาไปทั้งแถบแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ