บทที่ 145: งานเลี้ยงหงเหมิน

กานดาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้พลางจัดชุดให้เข้าที่ ริมฝีปากสีแดงสดกระตุกยิ้มเล็กน้อย "คุณอาสะใภ้มาเชียงใหม่ทั้งที ทำไมถึงนึกครึ้มใจอยากนัดหนูทานข้าวล่ะคะ?"

"แหม พูดอะไรอย่างนั้น ถึงอย่างไรเราก็อาหลานกัน เลือดเนื้อเชื้อไขตระกูลสุวรรณเหมือนกัน ไม่เจอกันตั้งหลายปี อาสะใภ้ก็ต้องคิดถึงหลานเป็นธรรมดา"

"อย่าง...