บทที่ 11 บทที่ 10

“หวานชอบค่ะหมอ” เธอยิ้มกับคำว่าคราวหน้า เธอจะได้มาเที่ยวกับเขาอีกใช่ไหม

ที่พักที่เขาพาเธอมาเป็นพูลวิลลาส่วนตัวแบบสุด ๆ ดูจากนักท่องเที่ยวแล้วแทบไม่มีคนไทย และนักท่องเที่ยวน้อยมาก คาดว่าน่าจะเป็นสถานที่ ที่ต้องการความเป็นส่วนตัวอย่างมาก

เขาจับมือเธอตลอดทริปตั้งแต่มาด้วยกันวันนี้ ซึ่งเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้พริณตาชอบที่สุด ตอนนี้ทั้งสองเป็นเหมือนคู่รักกันจริง ๆ ไม่ได้เป็นอากับหลานเหมือนตอนที่อยู่เชียงใหม่

“หมอนี่อะไรเหรอคะ” เธอหยิบชุดอะไรสักอย่างมาจากกระเป๋าของเธอดูแล้วเธอคิดว่านี่ไม่น่าจะเป็นชุดที่เธอซื้อมาแน่นอน เพราะมันเป็นชุดที่แทบปกปิดอะไรไม่ได้

“ชุดว่ายน้ำของหวานไง หวานไม่มีชุดว่ายน้ำฉันเลยซื้อมาให้”

“หมอจะให้หวานใส่แบบนี้ไปเดินชายหาดเหรอคะ”

“เฮ้ย ไม่สิใส่ให้ฉันดูคนเดียว” ใครจะบ้าให้เด็กน้อยของเขาใส่ชุดนั้นไปเดินชายหาดเขาอุตส่าห์พาเธอมานอนพูลวิลลาที่มิดชิดขนาดนี้ ก็แค่อยากจะเห็นเธอใส่ชุดว่ายน้ำแบบนั้น แต่เขาอยากเห็นคนเดียวนะ ชุดว่ายน้ำที่แทบไม่ได้ปิดอะไรเลย แค่เขาจินตนาการเขาก็ขนลุกเพราะความเสียวแล้ว

เสียงร้องของพฤกษ์อย่างตกใจทำให้พริณตาอมยิ้มกับความขี้หวงของคุณหมอของเธอ คนขี้หวงแต่ปากแข็งเธอรู้ว่าเขาหวงเธอแค่ไหนถึงจะอยู่ด้วยกันแค่ไม่ก็เดือน ไม่สินี่ก็หลายเดือนแล้วเขาก็ยังหวงเธอเหมือนเดิมหรือบางทีอาจมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ

“แล้วหมอจะใส่ชุดแบบไหนขอหวานดูหน่อย” พริณตาเอ่ยถามเพราะอยากดูชุดว่ายน้ำของเขาเหมือนกัน ของเธอแซ่บขนาดนี้แล้วของเขาจะขนาดไหน ต้องแซ่บให้สมกันหน่อยสิไม่อย่างนั้นเธอก็เสียเปรียบแย่

“ไม่มี”

“อ้าวไม่ได้เตรียมมาเหรอคะ”

“ไม่ต้องใส่สระว่ายน้ำส่วนตัวทำไมต้องใส่ ขี้เกียจถอดด้วย” พริณตามองบนคนที่จะไม่ใส่อะไรลงน้ำเพราะไม่อยากถอด แล้วเขาจะถอดทำไมว่ายน้ำ

พฤกษ์กลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นเด็กของเขาในชุดว่ายน้ำทูพีซที่เขาเห็นนางแบบใส่แล้วตัดสินใจสั่งทันที แต่พอมองพริณตาใส่แล้วเขาแทบสำลักน้ำลายผ้าสามเหลี่ยมทั้งชิ้นล่างชิ้นบนเขาว่ามันปิดอะไรไม่มิดเลย ของเธอมีมากทั้งอวบทั้งอูม ทั้งล้นทะลัก

“หมอโป๊ขนาดนี้จะให้หวานใส่ทำไม” พริณตาบ่นกับชุดว่ายน้ำให้เธอใส่ มันเหมือนไม่ได้ใส่อะไรเลย

“หรือจะไม่ใส่ดี มานั่งเล่นน้ำดีกว่า” ว่าแล้วพฤกษ์ก็ถอดเสื้อคลุมวางไว้ที่เตียงข้างสระว่ายน้ำส่วนตัว เขาทำอย่างที่เขาบอกจริง ๆ คือไม่ใส่อะไรเลย เขาลงไปในสระก่อน จากนั้นพริณตาก็นั่งลงข้างสระว่ายน้ำใช้ขาตีน้ำในสระเล่น

“ขี่หลังไหม” คนอยากมีคนขี่หลังก็หันหลังมาให้เธอ พริณตาลูบไล้รอยสักด้านหลังของเขาอย่างหลงใหล เธอเคยเห็นรอยสักนี้บ่อย ๆ มองแล้วก็เข้ากับเขาดี

“รอยสักนี้มีความหมายอะไรคะ” พริณตาถามในขณะที่มือลูบไล้บนแผ่นหลังกว้างที่มีรอยสักสวยงามประดับอยู่

“ไม่มี” เสียงตอบที่เบาหวิวของเขา ทำให้เธอไม่ค่อยสบายใจมากนัก แต่เธอก็เลือกที่จะปล่อยผ่าน ถ้าเขาบอกไม่มี ก็คือไม่มีเธอพร้อมที่จะเชื่อ พริณตากอดคอเขาจากด้านหลังเพื่อขึ้นขี่หลังเขาอย่างที่เขาอยากให้เธอทำ

“หนักไหมคะ” เธอพูดข้างหูเขา ในตอนที่ขี่หลังเขาโดยที่เขากำลังชงเครื่องดื่มดูแล้วเหมือนแม่ลิงกับลูกลิงอย่างไรอย่างนั้น

“ตัวเท่าลูกหมาจะมาหนักอะไร” เขาตอบ

“เพิ่งรู้ว่าหมอชอบเอาลูกหมาเดี๋ยวกัดเลย” เธอพูดพลางกัดข้างหูเขาเบา ๆ พร้อมทั้งลากลิ้นเลียไล้อย่างที่เขาชอบทำกับเธอ พฤกษ์ได้แต่ครางต่ำเดี๋ยวนี้เด็กเขาเริ่มรู้จักยั่วแล้ว ต่อปากต่อคำก็เก่งขึ้น

“ดื่มไหม” เขายื่นแก้วเครื่องดื่มให้เธอ เธอส่ายหน้าก็เขาบอกเองไม่ใช่เหรอว่าให้เธอดื่มได้ตอนอายุยี่สิบ นี่เธอเพิ่งสิบแปดกว่า ๆ เอง

“อร่อยนะไม่อยากลองเหรอ” พฤกษ์ยังหลอกล่อเธอ ก่อนที่เขาจะยกแก้วขึ้นจิบอย่างสบายใจ ในขณะที่ตัวเขาพิงกับขอบสระว่ายน้ำส่วนเธอก็เปลี่ยนมาขี่หน้าเขาแทนขี่หลัง

“ไม่อยากลอง หมอบอกว่าให้ดื่มได้ตอนอายุยี่สิบไง” พฤกษ์หัวเราะชอบใจเด็กน้อยของเขาเชื่อฟังเขาเสมอ เธอเป็นเด็กดีอันนี้เขาไม่ปฏิเสธ

“ว่ายน้ำเล่นสิเดี๋ยวฉันขอนั่งดื่มก่อน” สระว่ายน้ำก็ไม่ได้กว้างอะไรมากมายเขามาบอกให้เธอว่ายน้ำเล่นเนี่ยนะ แต่พริณตาก็ว่ายไปอีกฝั่งที่มองเห็นวิวทะเล ซึ่งก็อยู่ห่างจากเขาไม่มาก  

พฤกษ์มองภาพของสาวน้อยตรงหน้าที่ตอนนี้เธอเกาะขอบสระว่ายน้ำมองไปยังทะเลเบื้องหน้าที่ไร้ผู้คน เห็นแล้วก็ทำให้เขารู้สึกเหงาขึ้นมาทันที เขาว่ายน้ำไปกอดเธอจากด้านหลังฝ่ามือหนากอบกุมทั้งข้างล่างข้างบนในผ้าสามเหลี่ยมของเธอ

“เอาในน้ำดูไหมยังไม่เคยลองกันเลย” เขากระซิบข้างหูเธอ

“หมออยากลองเหรอคะ” เธอพิงเข้ากับไหล่กว้าง รู้ว่าตอนนี้อะไรที่ดุนดันหลังเธอ ก็คนไม่ใส่อะไรเลยก็เป็นแบบนี้สินะ

“อืมยังไม่เคยทำ อยากลองดู” พฤกษ์ไม่คิดว่าเขาจะเป็นพวกติดเซ็กซ์ขนาดนี้เขาอยากทำกับเธอในหลายท่า หลายที่ อยากลองอะไรใหม่ ๆ เขากลัวว่าวันหนึ่งเธออาจจะไม่ตื่นเต้นกับเขาอีกแล้ว อยากให้ทุกวันของเธอกับเขาเป็นวันที่แสนตื่นเต้นซาบซ่านหัวใจ