บทที่ 25 บทที่ 24

“อ๊า หวานพี่ไม่ไหวแล้ว” ความอุ่นวาบฉีดพ่นในตัวเธออีกครั้ง หลั่งไหลออกมาจากทางเชื่อมเพราะทุกอย่างที่อัดแน่นอยู่ในร่องรัก ทั้งสองร่างหายใจหอบกระเส่าอยู่คาบันไดก้าวขึ้นมาได้แค่สามขั้นเท่านั้น ก็อ่อนพับไม่เป็นท่า

“พักก่อนนะ เดี๋ยวพี่พาขึ้นไป” พริณตาเบี่ยงกายให้อยู่ในท่าที่อ้าน้อยกว่านี้เธอหันข้างอยู่บน...