บทที่ 40 บทที่ 39

เขากดริมฝีปากเข้ากับริมฝีปากเธอ ดูดกลืนรสหวานจากปากน้อยอย่างคิดถึง นี่แค่ไม่กี่วันเองนะ เขาแทบจะบ้าตอนที่หาเธอไม่เจอ

“พี่พฤกษ์ อย่าเพิ่งสิคะ แล้วตามหวานเจอได้ไงคะ” พริณตารีบห้ามเขา เมื่อมือไม้ของเขาเริ่มอยู่ไม่สุข

“ดีที่ไอ้หมอเอกมันโทร.มาบอก ไม่อย่างนั้นคงไม่รู้ แล้วพี่ก็ดูจากกล้องวงจรปิดหน้าบ้านว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ