บทที่ 8 บทที่ 7
“คุณอาขา...หมอขา” เสียงครางหวานของพริณตาดังขึ้นเมื่อเขาลูบไล้เนินเนื้อเอิบอิ่มของเธอ
“อยากแล้ว ตรงนี้เลยได้ไหม” เขากระซิบถามข้างหูตอนที่หน้าของเขากำลังซุกลงข้างคอเธอ มือเขาอีกข้างก็ล้วงเข้าข้างในเสื้อนักศึกษาตัวโคร่งของเธอ บีบเคล้นหน้าอกที่เต็มไม้เต็มมือและใหญ่ขึ้นตามการนวดเฟ้นของเขา
08
“หมอขา...อ๊ะ” เสียงครางของพริณตาดังขึ้นเมื่อเขาสอดใส่นิ้วมือยาวเข้าในตัวเธอ สองขาอ้ากว้างวางบนที่พักแขนของเก้าอี้ แพนตี้ตัวน้อยถูกรูดสาวออกจากปลายเท้า นิ้วมือเรียวของเขารูดเข้าออกช่องทางที่ฉ่ำชื้น
“หวานแน่นมาก” เสียงกระซิบชวนสยิวของเขายิ่งสร้างแรงตอดรัดให้เธอมากขึ้น นิ้วของเขาแทบขาดเพราะแรงตอดรัดของเธอ พฤกษ์กระแทกเข้าออกและแรงขึ้นจนเธอต้องร้องครางแล้วครางอีก น้ำรักไหลซึมออกมาตามง่ามนิ้ว
“หมอขา..หวานจะไม่ไหวแล้ว” เสียงหวานของพริณตาทำเอาเขาอยากเข้าไปในตัวเธอเหลือเกิน ไม่ไหวแล้วความเสียวเล่นงานเธอไม่หยุด จนเธอต้องร้องครางออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า
“อยากโดนมากกว่านิ้วไหม” เขาเลียข้างหลังหูของเธอพร้อมถามออกมาด้วยคำพูดแสนสยิว
“อยากโดนแล้วหมอ เสียวอยากโดนแล้ว” พฤกษ์ลุกขึ้นยืนอุ้มร่างบางของเธอวางไว้บนเตียงตรวจคนไข้ กระโปรงพลีทกองอยู่หน้าท้อง เนื้อสาวขาวเนียนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทำให้เขาเองก็แทบทนไม่ไหว เมื่อเสียงรูดซิปและปลดเข็มขัดดังขึ้นพริณตาก็รู้ทันทีว่าสิ่งที่เธอรอคอยกำลังจะมา
“อ๊า” เสียงร้องครางประสานกันของทั้งคู่ดังขึ้นเมื่อเขาสอดตัวตนเขาเข้าหาเธอจนสุดทาง พฤกษ์ยืนอยู่ปลายเตียง การยืนโยกนี่มันทำได้ถนัดเสียจริง เสียงร้องครางของพริณตาบ่งบอกว่าเธอสุขสมแค่ไหน
“หวานเสียวไหม” พริณตาอยากจะค้อนเขา ถามมาได้ว่าเสียวไหม เสียงครางของเธอดังพอกับเสียงรถเสียงแตรข้างนอกแล้ว
“หมอขา หวานเสียวจนสั่นไปหมดแล้วค่ะ” ถึงอยากจะค้อนเขาแต่เมื่อเขาถาม เธอก็ตอบเขาเสียงหวานอย่างเอาใจ พร้อมทั้งยันกายขึ้นมาลุกนั่งมองส่วนที่สอดประสานกันของเขาและเธอ
“จูบหวานหน่อย” เธอร้องขออย่างเอาแต่ใจ เดี๋ยวนี้เด็กน้อยของเขารู้จักเรียกร้องมากขึ้นแล้วนะเนี่ย พฤกษ์จูบเธออย่างที่เธอต้องการพร้อมทั้งบดคลึงช่วงล่างเข้าหาเธออย่างเอาใจ
เสียงร้องครางถูกเขาดูดกลืนเอาไว้ด้วยริมฝีปากของเขา จนพริณตาสั่นสะท้านเพราะความเสียวซ่านจนไม่ไหว ความคับแน่นของเขาทำให้เธอมวนท้องน้อยไปหมด จุกเพราะความใหญ่และยาวของเขา
“หมอขา” เธอยังคงร้องครางเพราะความเสียว เขาร้อนแรงและอึดอย่างที่เธอไม่เคยคิด บางวันเธอกับเขาทำกันเกือบทั้งคืน เปลี่ยนกันขึ้นขย่มจนหมดแรง แต่มันสุขเหลือเกิน ความสุขที่เขามอบให้ยามอยู่บนเตียง
“เสียวไหมคนดี” พฤกษ์ถามโดยที่สายตาของเขาจับจ้องอยู่ตรงจุดเชื่อมของสองร่างกาย ฝ่ามือบีบเคล้นสองเต้างามอย่างเอาแต่ใจ สอดมือเข้าไปปลดตะขอบราเซียออก เขารูดมันออกจากหัวของเธอ ต้องชมเชยเธอที่ชอบใส่เสื้อนักศึกษาตัวใหญ่เพราะทำให้ไม่มีหมาแมวที่ไหนมามองสาวน้อยของเขา
“หมอขา..อ๊ะ” พริณตาร้องอีกครั้งเมื่อเขากัดปลายยอดถันของเธอ ถึงไม่แรงมากแต่ก็แรงพอให้เธอเจ็บจี๊ดขึ้นมา เธอตื่นเต้น ตอบรับการกระทำนี้ด้วยการตอดรัดเขาแน่นขึ้นกว่าเดิมจนเขาเองก็ร้องครางพึมพำ
บทที่ 4
บทรักร้อนแรงในห้องตรวจจบสิ้นลงแล้วแต่บทรักเร่าร้อนที่ห้องนอนใหญ่ยังไม่จบสิ้น เมื่อเขายังคงปรนเปรอเธอด้วยบทรักร้อนแรงอย่างไม่ยอมลดละ ห้องนอนใหญ่ที่บอกว่าเป็นห้องนอนของเขา แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นห้องนอนของเขาและเธอเพราะคุณอาหมอที่เธอเรียกเวลาอยู่ข้างนอกบ้าน แต่ในบ้านเธอเรียกได้แต่...หมอขา
“หมอขา แรงกว่านี้ค่ะ อ๊าไม่ไหวแล้ว” เสียงร้องครางบอกว่าไม่ไหว..ไม่ไหวของพริณตาดังตั้งแต่ก้าวขาเข้ามาในตัวบ้าน เขายังไม่ปล่อยให้เธอหลุดออกจากตัวเขาเลย
“ไม่ได้เอาหลายวัน โคตรคิดถึง” พฤกษ์เพิ่งกลับมาจากค่ายอาสาที่เขารับปากอาจารย์หมอที่คณะฯ ทำให้เขาไม่ได้อยู่กับเธอเกือบสามวันแล้วต้องมาเจอวันติดไฟแดงอีกทำให้เขาต้องอดอยากปากแห้งเกือบทั้งสัปดาห์
วันนี้เขาเลยตั้งใจจะกินเธอให้อิ่ม ให้สมกับที่คิดถึง
“หมอขา...หมอ..หวานไม่ไหวแล้ว” เสียงร้องครางเสียงดังของเธอสุดท้ายก็กลายเป็นเสียงกรี๊ดเพราะความสุขสม ส่วนเขา...เขายังไหว
พฤกษ์ส่งตัวตนของเขาเข้าออกถี่ขึ้นกว่าเดิมเพราะแรงตอดรัดที่มีมากจนต้องเพิ่มความเร็วเพื่อให้ทั้งเขาและเธอไปจนสุดทางอีกครั้ง เสียงร้องครางของคนทั้งคู่บ่งบอกว่าตอนนี้เขาและเธอสุขสุด ๆ จนล่องลอยด้วยกันทั้งคู่
ความอุ่นชื้นเต็มตื้นในตัวเธอ เขาจูบปลอบเธออีกครั้งเพราะเธอสั่นเทาไปทั้งร่างด้วยความเสียวซ่านที่เขามอบให้เธอไม่หยุดตั้งแต่คลินิกจนถึงบนเตียงที่บ้าน เขามันคนร้ายกาจ
“หมอ จะฆ่าหวาน หวานจะขาดใจตายอยู่แล้ว” เธอทุบเขาไปหนึ่งที คนที่ถูกกล่าวหาว่าคิดจะฆ่าเธอด้วยรสสวาทหัวเราะชอบใจ คนจะตายที่ไหนครางได้ขนาดนั้น ตั้งแต่เขาเกิดมาจนถึงตอนนี้ไม่เคยได้ยินว่าใครฟินจนขาดใจตาย
