บทที่ 2 EP 1/2 เพราะรัก
“ได้ทุกอย่างหรือเปล่าคะ” เธอยอกย้อน นึกหมั่นไส้สามีทางพฤตินัยเหลือเกิน ขนาดของขวัญวันเกิดยังจะให้คนของเขาหามาให้ ถ้าอย่างนั้นไม่ต้องก็ได้ค่ะ คุณวาคิม
“ได้ทุกอย่างเกล็ดมุก ยกเว้นทะเบียนสมรส” เขาตอบเสียงเรียบชัดเจนทุกคำ วงหน้าคมคายเงยขึ้นมาจับจ้องคนที่กล้ายอกย้อน นานๆ ทีหรอกถึงจะได้เห็นสักครั้ง ปกติเกล็ดมุกมักจะเก็บคำถ้อยคำจาและอารมณ์ได้เก่งจนน่าเหลือเชื่อ
“มุกทราบดีค่ะ และก็ไม่เคยคิดอยากได้ทะเบียนสมรสเลี่ยมทอง ของคุณเลยแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่มุกอยากได้คือหัวใจของคุณ ให้ได้หรือเปล่าคะ ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ขอตัวไปทำงานเลยก็แล้วกันค่ะ บอส”
เธอเน้นอีกตำแหน่งให้เขาฟังชัดเจน แล้วรีบเปิดประตูเดินออกมา เกรงว่าถ้าช้ากว่านั้นสักนาที ระเบิดคงได้ลงกลางกระหม่อมเธอ
เมื่อเดินเข้ามาในลิฟต์เรียบร้อยก็ใช้มือเรียวลูบตรงตำแหน่งหัวใจ มันยังเต้นตุบๆ ถี่ระรัว เพราะเธอตื่นเต้นจนเลือดลมสูบฉีดมากเกินไป เฮ้อ...อุตส่าห์เล่นบทเมียเก็บแสนซื่อผู้น่าสงสารมาได้เกือบครึ่งค่อนปี ท่าจะพลาดเอาก็วันนี้ละ
คิดอย่างปลงๆ พลางก้าวออกไปจากลิฟต์ผู้บริหาร ก่อนจะถึงชั้นที่เธอทำงานอยู่ เพื่อที่จะเดินอ้อมไปลงทางบันไดหนีไฟไม่ให้เป็นที่สังเกต แต่ถึงกระนั้นเธอก็มั่นใจว่ามีหลายคนที่ล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์อันไม่ปกตินี้ เพียงแต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาเพราะเกรงซองขาวจาก กวิน มือขวาของท่านประธาน
...oooo...
ที่ออฟฟิศชั้นล่าง แม้ยังเช้าอยู่ แต่พนักงานบางก็ส่วนเริ่มมาทำงานกันบ้างแล้ว
“มาแต่เช้าเชียวหนูมุก”
เสียงทุ้มนุ่มเย็นอย่างผู้ใหญ่ใจดีของวัลลภ ผู้รับผิดชอบด้านบัญชีของ GB เอ่ยทักเลขารุ่นลูกอย่างเป็นกันเอง
“ถ้ามาเช้าจริงๆ คุณอาคงไม่ต้องเดินออกมาชงกาแฟดื่มเองอย่างนี้หรอกค่ะ” เธอตอบพร้อมรอยยิ้ม เรียกเสียงหัวเราะน้อยๆ จากบุรุษวัยใกล้เกษียณ เมื่อรู้ว่าถูกเลขาสาวย้อนเข้าให้
“ฮ่าๆๆ จริงๆ เอาเป็นว่าอย่างน้อยๆ เราก็มาเช้ากว่าพนักงานคนอื่น และขยันๆ อย่างหนูมุกนี่ ลูกชายคนแรกยกให้เลยเอาไหม จะได้มาเป็นลูกสะใภ้ของอาไง”
“ขอบคุณล่วงหน้าเลยแล้วกันค่ะ แต่ถ้าจะให้รอน้องนนท์ มุกคงแก่หง่อมก่อนพอดี” เธอนึกถึงใบหน้าขาวๆ แก้มยุ้ยๆ ของน้องนนท์แล้วก็ต้องอมยิ้ม น้องนนท์ของคุณอาเพิ่งจะสิบขวบเท่านั้นเอง
“ท่าจะจริงอย่างที่หนูมุกว่า ทำไงได้ล่ะ เพิ่งมามีลูกหลงเอาตอนแก่ก็อย่างนี้แหละ ชาตินี้จะได้อุ้มหลานหรือเปล่าก็ไม่รู้”
“โธ่คุณอาละก็ ไม่จริงหรอกค่ะ คุณอายังหล่อเฟี้ยวขนาดนี้มีน้องให้น้องนนท์อีกคนสองคนยังไหวค่า”
“ฮ่าๆๆ ขอให้จริงเถอะหนูมุก ขอให้จริง”
วัลลภเอ่ยทิ้งท้าย ก่อนจะเดินเข้าห้องด้วยรอยยิ้มเมื่อนึกถึงคำยกยอของเลขาสาว เกล็ดมุกมองตามร่างเจ้านายด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
ระหว่างนั้นเสียงเพลงจากมือถือเครื่องบางก็ดังขึ้น ไม่บอกก็รู้ว่าใครโทรมา เพราะเสียงเรียกเข้าเพลงนี้เธอจำได้ขึ้นใจ
“นึกว่าคุณป๋าลืมลูกสาวคนนี้ซะแล้ว” เธอส่งเสียงอ้อนไปยังปลายสาย
‘ใครว่า หนูต่างหากล่ะ ป่านนี้คงลืมป๋ากับพี่เมฆแล้ว’ คนปลายสายทำเสียงเง้างอนกลับมา
“โอ๋ๆ อย่างอนสิคะ อีกไม่นานมุกก็กลับไปอยู่บ้านให้คุณป๋าเลี้ยงแล้ว”
‘ขอให้จริงเถอะ ป๋าเสียใจจริงๆ ที่ยอมให้หนูทำแบบนี้ ตาเมฆเองยังเคืองป๋าไม่หาย แล้วตอนนี้ป๋าใกล้จะได้ต้อนรับว่าที่ลูกเขยหรือยังล่ะ นี่มันจะครึ่งปีแล้วนะคนสวย’
“ยังเลยค่ะ คุณวาใจแข็งเป็นหินจนหนูเล็กชักท้อแล้ว บางทีหนูเล็กอาจจะกลับไปอยู่บ้านเร็วกว่ากำหนดก็ได้นะคะ”
‘โธ่เอ๋ย...ลูกรัก ถ้าเขาจะโง่จนมองไม่เห็นความรักของหนู แล้วหนูจะทนไปทำไมลูก ลูกสาวป๋าทั้งสวย ทั้งรวย ทั้งเก่ง จบปริญญาโทจากเมืองนอกเมืองนา ป๋าพาออกงานสังคมสักรอบสองรอบ ขี้คร้านหัวกระไดบ้านจะไม่แห้ง’ คนปลายสายบอกบุตรสาวอย่างอ่อนอกอ่อนใจ
“โอย...ไม่ไหวหรอกค่ะ รู้ๆ กันอยู่ว่าหนูเล็กไม่ชอบไปงานแบบนั้น ที่สำคัญหัวใจของหนูเล็กมีเจ้าของแล้วนะคะ คุณป๋าชอบทำเป็นลืมอยู่เรื่อย”
‘จ้าๆ ลูกรัก ป๋าไม่เคยลืม แต่หนูก็ห้ามลืมเหมือนกันนะ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ป๋าจะยอมให้หนู และถ้าป๋ารู้ว่าผู้ชายคนนั้นทำร้ายหนูแม้แต่ปลายก้อย หนูคงรู้นะ ป๋าคงไม่อยู่เฉยแน่ๆ สัญญาของเราใกล้เข้ามาเต็มทีแล้ว หนึ่งปีก็คือหนึ่งปีไม่มีการผ่อนผัน ถ้ามันจะเจ็บ วันนี้พรุ่งนี้ก็ต้องเจ็บ เตรียมใจไว้บ้างนะลูกนะ’
“ค่ะ หนูเล็กจะทำให้ได้ ไม่ว่าครึ่งปีหลังจากนี้จะเป็นยังไง หนูเล็กก็จะยอมรับมัน ขอบคุณนะคะคุณป๋า ที่ยอมให้หนูเล็กทำเรื่องสิ้นคิดอย่างนี้ หนูเล็กรักคุณป๋านะคะ”
เกล็ดมุกน้ำตาซึม เมื่อความรักและความห่วงใยที่บิดามีให้ มันกำลังบีบคั้นจิตใจของลูกสาวอกตัญญูเช่นเธอ
‘ป๋าก็รักลูก หากครึ่งปีหลังจากนี้ไม่ได้เป็นอย่างที่หนูหวัง ก็ให้ถือเสียว่าที่หนูได้ทำไปทั้งหมด เป็นการตอบแทนที่เขาเคยช่วยชีวิตหนูไว้ในคราวนั้นก็แล้วกันนะ’
คนปลายสายเอ่ยปลอบอย่างปลงๆ หนุ่มสาวสมัยนี้ช่างรักแรงเกลียดแรงจนพ่อคนนี้ชักกลัวใจ แม้แต่บุตรสาวที่แสนดีนักหนา หล่อนยังกล้ามาขอในสิ่งที่คนเป็นพ่อได้ฟังแล้วแทบกระอัก
ใช่...บุตรสาวท่านร้องขอไปเป็น ‘เมียเก็บของวาคิม’
“ค่ะ อืม...วันนี้ต้องวางสายแล้วค่ะ”
