บทที่ 42 42

“ไม่ยุ่งยากเลยค่ะ” ปาณิสรายิ้มให้กับหญิงสูงวัย ที่ยังคงความสง่างาม แม้จะย่างเข้าสู่วัยหกสิบปีแล้วก็ตาม

“เอ่อ...ถ้างั้นเชิญเข้าไปนั่งที่ในงานก่อนดีกว่าค่ะ ตาอธิป ช่วยดูแลคุณนิต้าแทนแม่ด้วยนะลูก”

“ครับคุณแม่ เชิญครับคุณนิต้า” อธิปขานรับคำมารดา ก่อนเดินนำแขกสาวเข้าไปนั่งที่โต๊ะหน้าเวที ก่อนจะทรุดตัวน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ