บทที่ 18 18 ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าคุณเป็นใคร

18 ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าคุณเป็นใคร

รถแท็กซี่ชะลอจอดลงหน้าประตูรั้วอัลลอยด์ของคฤหาสน์หลังงามที่สลักชื่อที่หน้าประตูไม้ว่า ‘คฤหาสน์วรโชติเมธี’ แม้ว่าข้างนอกจะงดงามแค่ไหน แต่สำหรับเมริษาที่อยู่ที่นี่มาทั้งชีวิต เธอแทบไม่มีความสุขเลยด้วยซ้ำ

และยิ่งมาเจอเรื่องนี้เข้า ทำให้ทั้งบ้านแลดูวุ่นวายไปหมด

“เมย์กลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ