บทที่ 17 ตาม

"หิวไหมครับ ไปหาอะไรกินกันไหม"

ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานของคนตัวเล็กที่ใส่ชุดผ้ากันเปื้อนของร้านหนังสือ ม่านมัสลินก็หันไปส่งยิ้มหวานให้กับเขาก่อนที่จะเอื้อมมือไปข้างหลังเพื่อแกะผ้ากันเปื้อนออก

"เจ้าของร้านนี่ไปกินข้าวกับลูกน้องได้ด้วยเหรอคะ"

"ถ้าเป็นลูกน้องคนพิเศษ พี่พาไปกินได้ทั้งวันเลยครับ มาครับพี่ช่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ