บทที่ 23 เกลียดแสนเกลียด NC+++

"ระ ... โรคจิต พี่มันโรคจิต ปล่อยมัสนะ"

ม่านมัสลินพยายามดิ้นเพื่อเอาตัวรอด แต่ปกป้องกลับจับรวบข้อมือของเธอแล้วตรึงไว้เหนือศีรษะ ชายหนุ่มแสยะยิ้มมุมปากอย่างขาดสติเขาโน้มใบหน้าลงแล้วขบเม้มบริเวณเนินอกของเธออย่างเอาแต่ใจ บ้างก็ขบ บ้างก็กัด ราวกับจะสั่งสอนเธอให้รู้ว่าไม่ควรทำแบบนั้น

"จะ ... เจ็บ มัสเจ็บ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ