บทที่ 11 ห้ามปราม

บทที่ 11 ห้ามปราม

หมับ!

“พอได้แล้ว”

น้ำเสียงคุกกรุ่นเอ่ยขึ้นมาบ้าง ริมฝีปากอันได้รูปเป็นเอกลักษณ์ในฉบับของตัวเองนั้นกำลังบอกร่างบางของอีกฝ่าย ที่กำลังจะตบเข้าไปยังใบหน้าสวยของคนตรงหน้าเเพื่อย้ำรอยเดิมในอีกครั้งหนึ่ง มือใหญ่กว่านั้นออกแรงบีบมือเล็กที่ห้ามปรามของเธอจนห้อเลือดไปแล้ว แรงยังส่งไปไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ