บทที่ 3 หวงหรือแค่ปากแข็ง

บทที่ 3 หวงหรือแค่ปากแข็ง

“ไปไกล ๆ ตอนนี้ไม่มีอารมณ์ทำอะไรทั้งนั้น น่ารำคาญ...”

ผมมองไปยังใบหน้าของพี่มิลล์อย่างช้า ๆ สื่อสารสายตาออกไปด้วยความเบื่อหน่าย มันมีความรู้สึกแปลก ๆ เกิดขึ้นตั้งแต่ที่เราคบกันมาได้สักพักหรือว่าเป็นเพราะผมมันมีนิสัยขี้เบื่อเอง..

มันรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ

อย่างอืนไม่ได้มีปัญหาอะไรทั้งนั้น

แทนที่จะมีเหตุการณ์รุนแรงถึงขึ้นได้นองเลือด ตามข่าวที่เกิดขึ้นในปัจจุบันของผัวเมียทะเลาะกัน แต่เปล่าเลยไม่มีอะไรทั้งนั้น และผมก็ไม่นิยมที่จะทำร้ายร่างกายคนที่ได้ชื่อว่าแฟนตัวเองให้บาดเจ็บด้วย ยังมีจรรยาพอที่จะให้เกียรติคนอื่นและให้เกียรติตัวเอง

มือเล็กที่จับแขนใหญ่กับปล่อยออกอย่างช้า ๆ ราวกับถอดใจในสิ่งที่หูได้ยิน เหมือนกับเมียคนอื่น ๆ แต่สายตาสีน้ำตาเข้มเป็นเอกลักษณ์ยังคงจดจ้องด้วยความไม่ยอมแพ้ สมองยังคงสั่งการให้เธอคิดวิธีต่าง ๆ เอาชนะผู้ชายคนตรงหน้าด้วยวิธีอันฉลาด มากกว่าใช้อารมณ์นำสติ

ร้อยทั้งร้อยผู้ชายต้องยอมแพ้เป็นแน่

การไม่ยอมแพ้แต่จะให้อีกฝ่ายเป็นผู้แพ้และก็ผู้ตามให้ได้นั่นคือสิ่งที่อีกฝ่ายได้ปรารถนามันมาตลอด จุดสูงสุดที่มิลล์นั้นได้ตั้งแต่สร้างเอาไว้ และหมายมั่นว่าจะได้ไต่ขึ้นไปถึงจุดหมายให้ได้ นัยน์ตาสวยมองอีกฝ่ายเปลี่ยนไปจากเดิม ทำให้เทนหรี่ตาลงและช่างใจว่าอีกฝ่ายนั้นจะมาไม้ไหน กับท่าทางที่กำลังแสดงตรงหน้า ไม่ใช่ไล่ตามไม่ทันแต่บางครั้งนั้นมันกฌคาดไม่ถึงในการกระทำของอีกฝ่ายเช่นกัน

“อ๋อ คงกินเชอรรี่อิ่มแล้วสิ ถ้างั้นออกไปหากินผู้ชายบ้างดีกว่า”

ริมฝีปากแดงจัดยิ้มเหยาะออกมาอย่างเปิดเผยเสมือนว่าไม่แคร์อะไรทิ้งสิ้น แต่จุดมุ่งหมายที่พูดนั้นมันออกมาจากความต้องการจริง ๆ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น 

ในเมื่อผัวมีได้ทำไมเมียจะมีมั้งไม่ได้....มันก็แค่ชู้ ที่ต่างคนต่างมี ต่างคนคนต่างทำได้ อยู่กันแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ไม่ต้องยุ่งยากอะไร เป็นการตกลงที่น่าสนใจ ต่างคนต่างมีไม่ต้องมีความลับปกปิด น่าสนใจจะตายไป

ความคิดของฉันมันบอกแบบนี้จริง ๆ นะในเมื่อเราก็สวยไม่แพ้ใคร ฐานะก็ดีทำไมต้องรอผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าแฟนแถมยังเจ้าชู้มาทำตัวขังไว้แบบนี้ด้วยล่ะ

น่าเบื่อตาย...

แต่ก่อนไปฉันขอเล่นอะไรสนุก ๆ ก่อนเถอะ เป็นการทิ้งท้ายด้วยความรู้สึกอยากเอาชนะ เท้าที่กำลังจะก้าวเข้าห้องแต่งตัวหยุดชะงักกลางคัน ฉันหันหน้ามาสบตาสีเทาหม่นอย่างไม่กระพริบอีกทั้งมือยังค่อยๆ ปลดผ้าคลุมตัวบางที่คลุมร่างอันเปลือยเปล่าออกร่วงตกสู่พื้นทันทีต่อหน้าชายหนุ่มหล่อ

ร้อยทั้งร้อยแพ้หมดแหละ

และเขาก็เป็นนจำพวกหนึ่งในร้อย

“แต่แน่ใจหรอว่าไม่อยากทำ ดูเหมือนหิว..โซนะ?”

มันเป็นคำถามหยั่งเชิงที่ฉันใช้ถามเทน พร้อมกับส่งสายตายั่วยวนด้วยมายาหญิงที่ได้สะสมมามากมายเพื่อให้ผู้ชายลุ่มหลง

นัยน์ตาสวยหวานฉ่ำสอดแทรกไปด้วยการเชิญชวนที่ไร้การปกปิด ความงามของร่างกายสะท้อนกับแสงจันทร์เด่นยิ่งเป็นตัวเร่งกิริยาทุกอย่างลง

กึก!

และแล้วร่างกายอันกำยำก็เข้ามาประชิดตัวฉัน มือใหญ่ทั้งสองข้างประกบเข้ากับแก้มเรียวเล็กก่อนที่ริมฝีปากที่เคลือบด้วยกลิ่นบุหรี่จะเข้ามาครอบครองดูดกลืนด้วยความหิวกระหายราวกัยสัตว์ป่าที่กำลังล่าเหยื่อ

หึ! ถ้าฉันใช่ไม้นี้ คนอย่างเทนไม่มีทางหนีไปจากฉันได้อย่างแน่นอน มองหาได้ง่าย ๆ อาจจะเป็นการกระทำที่ดูมองออกจากอีกฝ่ายง่ายก็ก็ใช่ว่าจะมีเสมอไป มันไม่มีให้ตลอดหรอก และอาจนาน ๆ ครั้งด้วยซ้ำ การกระทำง่าย ๆ เพียงแค่นี้กับเป็นเหมือนกาวที่ยึดแน่นให้อีกฝ่ายติดหนึบ มือเล็กเข้าไปสอดคล้องกับลำคอใหญ่และก็จูบตอบอย่างดูดดื่ม เล่นกันกัความรู้สึกที่เข้าจู่โจมอย่างเต็มเปี่ยม ไม่นานอีกฝ่ายก็ติด

อื้ม.ต่างฝ่ายต่างแกะเกี่ยวปลายลิ้นหยอกล้อดันกันด้วยความดุดัน ความรุนแรงจากอารมณ์ส่งผลให้การกระทำรุนแรงขึ้นจนได้ยินเสียงดูดกลืนน้ำลาย

ร่ายกายที่ประชิดบดเบียดสอดแทรกเข้าหากันราวจะหล่อหลอมเข้าด้วยกัน แรงขยับที่ไม่ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ก็ยิ่งเป็นตัวจุกประกายอารมณ์ให้มันเพิ่มขึ้น

ความต้องการ ความอดทน การเรียกร้องและก็การเอาชนะ ทุกอย่างขาดผึ่งไปหมดเลือกเพียงความเติมเต็มที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นด้วยไฟแห่งอารมณ์

“พี่เป็นของผมคนเดียวเท่านั้น ไม่มีวันที่ผมจะใช้ร่วมกับใครพี่มิลล์”

ผมผละออกจากร่างกายอันแสนสวยและแสนยั่วยวนของพี่มิลล์ คนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของผม คนเดียวกับที่เมื่อกี้ผมบอกว่าน่าเบื่อ น่ารำคาญแต่พยายามทิ้งเธอแค่ไหนใจมันก็เรียกร้องหาอยู่ดี เหมือนกับว่ามีปากก็พูดไปแบบนั้นแต่ท้ายสุดแล้วก็กลับมาตายรังเดิมทุกที

“…”

“ทำความเข้าใจไว้ด้วย ข้อนี้พี่ต้องท่องเอาไว้เลยแล้วกัน”

สันจมูกโด่งเข้าซุกไซร้รอบคอระหงส์ที่ขาวผ่อง ลิ้นร้อนๆ เริ่มทำหน้าที่ทั้งเลีย จูบ ดูดเม้นให้เกิดร่องรอยสีกุหลาบไว้เพื่อเป็นเครื่องหมายว่ามีผัวแล้ว

อื้อ.. เสียงครางเร้าดังขึ้นใกล้ ๆ หูให้ได้ยินอย่างชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ เป็นเสียงที่หวานลากยาวผสมกับความกระเส่านิด ๆ ของแรงอารมณ์ที่ถูกกักเก็บเอาไว้ไม่ได้

“เทน..พี่ต้องการเธอ”

เสียงแหบเรียกชื่อของคนที่กำลังคร่อมร่างอันเปล่าเปลือยของเธอไว้บนเตียงนอนนุ่ม สายตายั่วยุผสมกับความเร้าร้อนมองไปยังคนตรงหน้าด้วยจุดประสงค์ที่อยากปลดปล่อยเหลือเกิน ก่อนที่มือเรียวเล็กขาวเนียนจะค่อย ๆ ทำหน้าที่ลูบไล้หน้าอกของคนตัวใหญ่ไล่ลงไปทีละน้อย ๆ จรดเอวเธอก็จัดการปลดเข็มขัดออกอย่างช้า ๆ บวกกับสายตาสีน้ำตาลเข้มก็ยังทำหน้าที่ดึงดูดคนที่ได้ชื่อว่าแฟนให้เข้ามาประกบริมฝีปากอย่างรวดเร็ว

“งั้นเรามาเริ่มกันเลย”