บทที่ 46 สำนึก

บทที่ 46 สำนึก

นาทีนี้หวังแค่นี้เลย ขอให้อีกฝ่ายนั้นหยุดฟังเหตุผลของผมทุกอย่าง หากได้เข้าไปอธิบายต่อหน้าและขอให้ทำความเข้าใจเรื่องราวพวกนั้น ซึ่งผมจะเอ่ยบอกในทุก ๆ เรื่อง ไม่เก็บมันเข้ามากวนใจอีกแล้วเพราะถือว่าได้ชดใช้ให้แก่กันไปหมดแล้วเช่นกัน

“โอเค” ผมยิ้มแล้วรับปากเมญ่าที่เป็นสาวสไตล์ฝรั่งนิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ