บทที่ 166 อะไรที่ไม่เคยเห็นก็ได้เห็น

หลายวันผ่านไป 

ปุยฝ้ายเดินทางกลับมายังคฤหาสน์ภูสิทธิ์อุดมตามคำสั่งของเกศรา มือข้างหนึ่งลูบหน้าท้องที่นูนใหญ่ด้วยความทะนุถนอม อีกข้างถือแก้วน้ำอุ่นที่แม่บ้านนำมาให้

“ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง แล้วเธอพักอยู่ที่ไหน”

เกศรานั่งลงบนโซฟา สายตามองหน้าท้องของปุยฝ้ายอย่างเป็นห่วง

“ดีค่ะคุณนาย ฝ้ายยังอยู่ที่โรงแรมอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ