บทที่ 37 ยินดีต้อนรับสู่บ้านภูสิทธิ์อุดม

เช้าวันรุ่งขึ้น

แสงแดดอ่อน ๆ ส่องลอดผ่านผ้าม่านผืนหนาเข้ามาภายในห้อง ทำให้ภาพพิมพ์ที่นอนหลับสนิทค่อย ๆ ขยับตัว ก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย

หญิงสาวนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง พยายามเรียบเรียงความคิดในหัวว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหน เมื่อสายตากวาดมองไปรอบห้อง ความทรงจำของเมื่อคืนก็ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวทีละ...