บทที่ 43 ผมไปส่งคุณเอง

เหมันต์เดินออกจากห้องนอนของบุพากรีด้วยรอยยิ้มจาง ๆ และแผนการแรกของเขาได้เริ่มเดินหน้าเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 

ชายหนุ่มเดินกลับห้องนอนตัวเองอีกครั้ง ทว่าเมื่อเปิดประตูห้องเข้าไปนั้นเสียงของเธอก็แผดร้องดังลั่นจนทำให้เขาสะดุ้งตัวโยน

“ว้าย!!”

ภาพพิมพ์ร้องเสียงหลงทันทีที่ประตูห้องนอนถูกเปิดออกโดยไม่มีเสียงเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ