บทที่ 52 บังเอิญไปหรือเปล่า

ดวงตาคู่สวยเลื่อนมองนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้มันใกล้จะสองทุ่มแล้ว ตั้งแต่เหมันต์เข้าไปทำงานที่บริษัท ก็ไม่เคยกลับบ้านมาเจอเธอในช่วงค่ำเลยสักวัน

แล้วเธอจะอยู่ทำไมกันนะ ...

“อ๊ะ!”

แต่แล้วคิ้วเรียวกลับขมวดแน่น ทวนถามตัวเองเบา ๆ ในใจ ทำไมการที่กลับบ้านไม่เจอเขาแล้วเธอต้องแอบรู้สึกน้อยใจแบบนี้ด้วยนะ

“เป็นบ้าอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ