บทที่ 55 ห้ามหวั่นไหว

   ทันทีที่ภาพพิมพ์กับเหมันต์เดินเข้ามาในคฤหาสน์พร้อมกัน รอยยิ้มบาง ๆ ยังประดับอยู่บนใบหน้าของคนทั้งสองจากมื้ออาหารเมื่อครู่

   ทว่าเพียงก้าวเข้ามาถึงโถงกลาง รอยยิ้มเหล่านั้นกลับหยุดชะงักลงทันที

   “ยินดีด้วยนะ” 

เสียงของคิมหันต์ดังขึ้นจากอีกฝั่ง ชายหนุ่มยืนกอดอกอยู่ตรงนั้น ริมฝีปากกระตุกยิ้มเล็กน้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ