บทที่ 88 อธิษฐานสิคะ

“รอผมเหรอ” เหมันต์ถามกลับด้วยรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาคมจับจ้องไปยังภรรยา ยิ่งเห็นภาพพิมพ์หน้าแดงด้วยความเขิน เขาก็ยิ่งรู้สึกชอบใจ

“ก็รอแป๊บหนึ่งล่ะ! กะว่าถ้าป้านิ่มจัดโต๊ะเสร็จแล้วคุณยังไม่มา พิมพ์ก็จะทานเลย” 

พูดจบหญิงสาวก็รีบก้มหน้าก้มตากินอาหารต่อ แก้มทั้งสองข้างยังคงแดงระเรื่อ เธอรีบเคี้ยวอาห...