บทที่ 9 ลูกคนกลาง

“เฮ้ย! น่ารักขนาดนั้นเลยเหรอวะ” 

คิมหันต์เริ่มมีท่าทีตามที่เหมันต์ต้องการ เขาหลุกหลิก ใบหน้าบึ้งตึง คิ้วเข้มก็ขมวดจนได้รูป ราวกับกำลังเจอเรื่องหงุดหงิดใจ

“ก็น่ารักสำหรับกูล่ะนะ แต่สำหรับมึงกูไม่รู้ว่ะ” 

“แม่!” คิมหันต์หันมองหน้ามารดาที่สายตายังจ้องน้องชาย “เปลี่ยนได้ป่ะ ผมอยากแต่งงานกับเธอแล้ว” 

“คิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ