บทที่ 33 กรงทองฝังเพชร

แสงแดดยามสายที่ลอดผ่านม่านผืนหนาเข้ามาในห้องนอนกว้างสุดหรู ไม่ได้ช่วยขับไล่ความหนาวเหน็บที่เกาะกุมหัวใจของคนที่นอนซมอยู่บนเตียงได้เลยแม้แต่น้อย

"อือ..."

เมลดาครางแผ่วในลำคอ เปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ ปรือขึ้น ความรู้สึกแรกที่ถาโถมเข้ามาคือความปวดร้าวที่แล่นพล่านไปทั่วร่างกาย เหมือนร่างทั้งร่างเพิ่งผ่านสง...