บทที่ 37 ตุ๊กตาตัวโปรดที่หายไป 🐶

แสงแดดอ่อนๆ ยามสายลอดผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาตกกระทบเปลือกตาที่บวมช้ำ เมลดาค่อยๆ ปรือตาขึ้นด้วยความยากลำบาก ความรู้สึกแรกที่ถาโถมเข้ามาคือความนุ่มนวลของเตียงนอนที่โอบอุ้มร่างกายอันร้าวระบมของเธอไว้ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเทียนหอมลาเวนเดอร์ลอยอบอวลแตะจมูก ผิดแผกไปจากกลิ่นน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นบุหรี่จางๆ ที...