บทที่ 44 ฉันไม่มีวันกลับไปเป็นเมียน้อยใคร

เวลา 21:45 น.

ความเงียบงันยามวิกาลเข้ายึดครองตึกสูงระฟ้าใจกลางมหานคร บรรยากาศภายในสำนักงานที่เคยพลุกพล่าน บัดนี้กลับวังเวงจนน่าอึดอัด มีเพียงแสงไฟสีนวลตาจากโคมไฟตั้งโต๊ะเพียงดวงเดียวที่ยังทำหน้าที่ต่อสู้กับความมืดมิด

เมลดาซ่อนกายอยู่หลังม่านมู่ลี่ ปลายนิ้วเรียวเย็นเฉียบแหวกช่องว่างเพียงน้อยนิด ทอดสา...