บทที่ 47 สถานะคนนอก

แสงแดดจัดจ้าของยามสายที่เล็ดลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านกำมะหยี่สีทึบ เปรียบเสมือนเข็มที่ทิ่มแทงเข้าสู่เปลือกตาอันหนักอึ้ง ปลุกร่างสูงสง่าที่จมดิ่งอยู่ภายใต้กองผ้าห่มหนาบนเตียงขนาดใหญ่ให้ตื่นขึ้นสู่โลกแห่งความเป็นจริงอันโหดร้าย

อลันขยับกายอย่างยากลำบาก ความร้าวระบมแล่นพล่านไปทั่วร่างกายราวกับถูกรถบรรทุกบ...