บทที่ 63 เดิมพันครั้งสุดท้าย

"อื้อ... โอ๊ย... อลัน เมลเจ็บ... ไม่ไหวแล้ว..."

เสียงร้องครางที่ขาดห้วงและแผ่วเบาด้วยความทรมานของเมลดา เปรียบเสมือนคมมีดที่กรีดลึกลงไปในขั้วหัวใจของชายหนุ่ม

ร่างบางบนฟูกนอนเก่าคร่ำคร่าขดตัวงอ เกร็งกระตุกเป็นจังหวะรุนแรง อาการบวมเป่งที่มือและเท้าลามขึ้นมาจนน่ากลัว ใบหน้าหวานที่เคยสดใสบัดนี้ซีดเผือดไร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ