บทที่ 73 แรงให้เท่ากับคิดถึง🔞

ปัง!!!

เสียงประตูรถด้านหลังปิดกระแทกดังสนั่น ตัดขาดโลกภายนอกทิ้งไปในทันที ภายในห้องโดยสารกว้างขวางของรถหรูที่ติดฟิล์มดำมืดสนิทกลายเป็นสมรภูมิแห่งราคะที่กำลังปะทุเดือดจนยากจะดับลง

ทันทีที่ก้นแตะเบาะหนังนุ่ม อลันไม่รอช้าโถมตัวตามเข้ามาประกบติด ดันร่างบางของเมลดาให้เอนราบลงไปกับเบาะหลังทันที ริมฝีปากหยักหนาบดขยี้ลงมาที่ปากอิ่มอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นร้อนสากสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหวานในโพรงปากเล็กอย่างหิวกระหาย เสียงดูดดึงแลกเปลี่ยนสัมผัสก้องไปทั่วรถที่เงียบสงัด

"อื้อ... อลัน..."

"เมลจ๋า... แด๊ดดี้คิดถึงหนูเมล..."

มือหนาหยาบกร้านกระชากเสื้อยืดตัวโคร่งของเธอจนขาดวิ่น เสียงผ้าฉีกขาดบาดหูแต่ไม่มีใครสนใจ อลันเหวี่ยงเศษผ้าทิ้งลงไปที่วางเท้าอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นความอวบอิ่มคู่สวยที่กระเพื่อมไหวตามแรงหอบหายใจ ยอดถันสีชมพูหวานชูชันแข็งขึงท้าทายสายตา

ภาพความงดงามตรงหน้าทำให้อลันสติขาดผึง เลือดในกายสูบฉีดรุนแรงจนเส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบๆ ความดันจากความปรารถนาที่พุ่งสูงปรี๊ดทำให้อลันรู้สึกอุ่นวาบที่ปลายจมูก

แหมะ

หยดเลือดสีแดงสดร่วงหล่นลงมาจากปลายจมูกโด่ง หยดลงบนเนินอกขาวผ่องข้างซ้ายของเมลดา ตัดกับผิวเนียนละเอียดราวกับกุหลาบขาวที่ถูกแต้มสี

อลันชะงักไปวูบหนึ่ง รีบยกหลังมือขึ้นปาดจมูกลวกๆ

"เวรเอ๊ย!"

"แด๊ดดี้เลือด..."

เขากำลังจะผละออกเพื่อเช็ดเลือดไม่ให้เลอะตัวเธอ แต่ท่อนแขนเรียวกลับยกขึ้นโอบรอบคอแกร่ง รั้งใบหน้าหล่อเหลาให้โน้มต่ำลงมาหา ริมฝีปากอิ่มเผยอขึ้น ส่งสายตายั่วยวนที่ทำให้อลันลมหายใจสะดุด

"ไม่เป็นไรค่ะที่รัก..."

เมลดาแลบลิ้นเล็กสีชมพูออกมา... ค่อยๆ ลากเลียคราบเลือดที่เลอะอยู่เหนือริมฝีปากและปลายจมูกของเขาอย่างเชื่องช้า

แผล่บ...

สัมผัสเปียกชื้นและลิ้นร้อนที่ตวัดเลียเลือดกำเดาให้เขา ราวกับแม่เสือสาวที่กำลังทำความสะอาดให้คู่รัก รสชาติคาวปร่าของเลือดผสมปนเปไปกับรสหวานของน้ำลาย กลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่ราดรดลงบนกองไฟในอกชายหนุ่ม

"อื้ม..."

อลันครางต่ำในลำคอ ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาโน้มหน้าลงบดจูบริมฝีปากเธออย่างดูดดื่ม ก่อนจะเลื่อนใบหน้าต่ำลงมาที่ความงามชูชันที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า

จ๊วบ! จ๊วบ!

"อ๊า... แด๊ดดี้..."

ปากหยักหนาครอบครองยอดถันสีหวาน ดูดดึงแรงๆ สลับกับใช้ลิ้นร้อนตวัดเลียรัวเร็วที่ปุ่มไตแข็ง เขาทั้งขบทั้งเม้มจนเมลดาแอ่นอกรับด้วยความเสียวซ่าน มือหนาบีบเคล้นความนุ่มหยุ่นอีกข้างจนล้นคามือ สร้างความรัญจวนจนร่างบางบิดเร่า

อลันไม่หยุดแค่นั้น เขาพรมจูบไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ ผ่านหน้าท้องแบนราบที่มีรอยแผลจางๆ จนมาหยุดอยู่ที่ใจกลางความเป็นสาวที่ฉ่ำเยิ้ม กลิ่นกายสาวผสมกลิ่นอายความคิดถึงทำให้อลันหน้ามืด

เขาจับขาเรียวแยกออกกว้าง แล้วซุกหน้าลงไปทันที

แผล่บ

"อ๊าาา! แด๊ดดี้..."

ลิ้นสากลากเลียผ่านกลีบเนื้อสีสดที่บวมเป่ง กวาดต้อนน้ำหวานที่ไหลซึมออกมาอย่างตะกละตะกลาม

เขาแหย่ปลายลิ้นเข้าไปในร่องหลืบสีหวาน แยงเข้าแยงออกสลับกับหยอกเย้าจุดอ่อนไหวจนเกิดเสียงดังจวบจาบน่าอาย

จ๊วบ... แผล่บ... จ๊วบ!

"อื้อ แด๊ดดี้... ทำไม... ทำไมชอบทำตรงนั้นอยู่เรื่อยเลย... อ๊าาา" เมลดาถามเสียงสั่น มือขยุ้มผมเขาแน่น

อลันเงยหน้าขึ้นมาทั้งที่ปากยังเปรอะคราบน้ำรัก แววตาพราวระยับ

"ก็เพราะหนูเมลของแด๊ดดี้ชอบน่ะสิ..."

พูดจบเขาก็ก้มลงไปปรนเปรอต่อ คราวนี้เขาไม่ใช้แค่ลิ้น นิ้วแกร่งสอดแทรกเข้าไปในช่องทางคับแคบพร้อมกัน

สวบ!

"กรี๊ดดดด! อ๊าาาา"

อลันขยับนิ้วเข้าออกรัวเร็ว คว้านหาจุดกระสันภายใน งัดนิ้วขึ้นกระแทกย้ำๆ พร้อมกับลิ้นที่บดขยี้จุดอ่อนไหวด้านนอก เมลดาโดนปรนเปรอสองทางจนสติหลุดลอย ร่างกายเกร็งสะท้าน

"ไม่ไหว อลัน แด๊ดดี้ จะเสร็จ จะเสร็จแล้ว... อ๊าาาา!"

"ปลดปล่อยออกมา... ปล่อยออกมาใส่หน้าแด๊ดดี้เลย"

นิ้วแกร่งเร่งจังหวะรัวยิก เมลดากระตุกเกร็งเฮือก ปลดปล่อยหยาดน้ำรักพุ่งออกมาอาบมือและใบหน้าของเขาจนเปียกชุ่ม ร่างบางหอบหายใจตัวโยน นอนแผ่หลากลางเบาะรถอย่างหมดแรง

แต่ความต้องการยังไม่จบ...

เมื่อลมหายใจเริ่มกลับมาเป็นปกติ เมลดาก็ลุกพรวดขึ้นมานั่ง ผลักให้อลันเอนหลังพิงพนักเบาะ แววตาของเธอเปลี่ยนไป... มันเต็มไปด้วยความต้องการที่ไม่แพ้กัน

"เมลจะทำให้แด๊ดดี้บ้าง..."

มือเรียวรีบปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงเขาลงอย่างร้อนรน เผยให้เห็นความเป็นชายขนาดมหึมาที่แข็งขึงจนปวดหนึบ

มันผงาดชี้หน้าเธอ เส้นเลือดปูดโปนเต้นตุบๆ เมลดาไม่รอช้า อ้าปากครอบครองความใหญ่โตนั้นเข้าไปทันที

"อึก!"

"โอ้วววว เมล ซี้ดดดด"

อลันครางเสียงต่ำ เชิดหน้าขึ้นชนเพดานรถเมื่อโพรงปากอุ่นนุ่มดูดกลืนตัวตนของเขา เมลดาผงกศีรษะขึ้นลงรัวเร็ว ลิ้นเล็กตวัดเลียส่วนหัวบานหยัก ดูดดึงราวกับของหวานชิ้นโปรด เสียงจาบจ้วงดังระงมไปทั่วรถ

"ดี ดีมากเมล อ๊า เสียวฉิบหาย..."

มือหนากดศีรษะทุยให้รับเข้าไปลึกขึ้น กระแทกสวนเบาๆ จนเมลดาสำลักความคับแน่น แต่เธอก็ไม่ถอย ยิ่งดูดแรงอลันยิ่งคลั่ง

"พอ พอก่อน... เดี๋ยวเสร็จคาปาก"

อลันดึงเธอออก จับร่างบางกดลงนอนหงายราบกับเบาะอีกครั้ง เขาแทรกตัวเข้าไปตรงกลางระหว่างขาเรียว จับตัวตนที่เปียกชุ่มจ่อที่ปากทางรัก เตรียมจะสอดใส่

แต่จู่ๆ ... เขาก็หยุดชะงักไปนิดหนึ่งเพื่อจัดท่าทาง

เมลดาที่กำลังอารมณ์ค้างเติ่ง ขมวดคิ้วมุ่น ทำหน้ามุ่ยอย่างขัดใจทันที

อลันสังเกตเห็นสีหน้าบึ้งตึงนั้นจึงเลิกคิ้วถาม "ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ?"

"หงุดหงิด..." เมลดาตอบเสียงห้วน สะบัดหน้าหนี

อลันยิ้มเอ็นดู ก้มลงหอมแก้มป่องๆ นั้นฟอดใหญ่ แล้วงับเบาๆ ที่ใบหูขาวสะอาด

"หงุดหงิดอะไรครับ... หืม?"

เมลดาหันขวับมามองค้อน แววตาฉ่ำน้ำปนเว้าวอน

"แด๊ดดี้ไม่คิดถึงหนูเมล..."

"คิดถึงสิ... คิดถึงสุดๆ เลยล่ะ คิดถึงจนแทบตายได้เลย รู้ไหมว่าหลายวันที่ผ่านมาแด๊ดดี้จะบ้าตายอยู่แล้ว"

"คิดถึงแล้วทำไมทำช้าจัง!" เมลดาแว้ดใส่ด้วยความอัดอั้น "เข้ามาสักทีสิ! เมลอยากได้ของแด๊ดดี้จะตายอยู่แล้วเนี่ย!"

คำตัดพ้อที่แสนจะยั่วยวนทำให้อลันหัวเราะในลำคอ แววตาเปลี่ยนเป็นราชสีห์ผู้หิวโหยทันที

"ใจร้อนนักนะตัวแสบ..."

สิ้นคำพูด อลันก็จับเอวคอดไว้มั่น แล้วกระแทกแก่นกายสวนเข้าไปทีเดียวจนสุดโคน

ปึก!!

"อร๊างงงงง!!"

เสียงกรีดร้องประสานกับเสียงคำรามต่ำดังลั่นรถทันทีที่ความใหญ่โตกระแทกเข้ามาจนสุดความลึก เมลดานิ่วหน้า น้ำหูน้ำตาไหลพรากออกมาทันที ไม่ใช่เพราะความเจ็บ แต่เพราะความคับแน่นที่จุกเสียดเข้ามา มันเสียวซ่านจนสมองขาวโพลน

"แน่นฉิบหาย... เมล... ตอดแรงขนาดนี้กะจะให้ขาดเลยรึไง!" อลันกัดฟันกรอด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน

เขาไม่รอให้เธอปรับตัว สะโพกสอบเริ่มซอยยิก กระแทกกระทั้นเข้าใส่ราวกับพายุคลั่ง

พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!

"อ๊า... อ๊า... แด๊ดดี้... แรงอีก! แรงๆ ค่ะ... อื้อออ!" เมลดาจิกเล็บลงบนบ่ากว้าง ร้องขออย่างคนเสียสติ

"เอาเข้ามาลึกๆ ... เมลอยากสัมผัสแด๊ดดี้ลึกๆ!"

"ได้สิ...อย่ามาขอให้หยุดแล้วกัน"

อลันสวนสะโพกกลับหนักหน่วงทุกดอก เน้นๆ ลึกๆ จนหน้าขาแกร่งกระทบสะโพกมนดังสนั่น รถเอสยูวีคันใหญ่โยกไหวรุนแรงราวกับเกิดแผ่นดินไหว

"กระแทกเข้ามาแรงๆ ... อ๊า... เอาให้เหมือนที่แด๊ดดี้คิดถึงเมลเลยนะ! แรงเท่ากับความคิดถึงเลย!"

"ถ้าแรงเท่าความคิดถึง... เธอคงได้พังก่อนพอดี"

สิ้นคำคำราม อลันก็จับเอวบางล็อกไว้แน่น แล้วโหมแรงกระแทกแบบไม่ยั้ง ทั้งดิบ ทั้งเถื่อน จนร่างบางสั่นคลอนไปหมด ยิ่งเธอยุ ยิ่งเธอเรียกร้อง สัญชาตญาณดิบในตัวเขายิ่งระเบิดออกมา

ไม่เพียงแค่ช่วงล่างที่ทำงานหนัก นิ้วหัวแม่มือของอลันเอื้อมลงไปบดขยี้ที่จุดกระสันด้านบน บี้คลึงรัวเร็วประสานไปกับจังหวะการสอดใส่

"อ๊าาา! ตรงนั้น... แด๊ดดี้... บี้ตรงนั้น... เสียว... เมลเสียว!"

"เสียวก็รับเข้าไปลึกๆ ... อ่า... ดีมาก"

การกระตุ้นสองทางทำเอาเมลดาตาค้าง ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ความเสียวแล่นพล่านไปทั่วร่างจนกลั้นไม่อยู่

"จะเสร็จ... อลัน... ไม่ไหว... จะเสร็จแล้ว!"

"เสร็จพร้อมกัน!"

อลันกระแทกเน้นๆ อีกสามที ก่อนจะกดแช่ลึกสุดโคน

"กรี๊ดดดดด!! / อ๊าาาาาา!"

น้ำรักสีขาวขุ่นข้นคลั่กถูกฉีดพ่นเข้าไปในโพรงอ่อนนุ่มอย่างรุนแรง เมลดาตัวกระตุกเกร็ง รับรู้ถึงความอุ่นวาบที่ไหลทะลักเข้ามาเติมเต็มท้องน้อย

แต่ทว่า... อลันไม่ยอมหยุด

ทั้งที่เพิ่งปลดปล่อยไปหมาดๆ แต่เขากลับเริ่มขยับสะโพกต่อทันทีทั้งที่แก่นกายยังแช่อยู่ข้างใน และน้ำรักยังไหลเยิ้ม

"อีกรอบนะ..." อลันจูบซับเหงื่อที่ขมับเธอ แล้วเริ่มซอยสะโพกต่อ "รอบเดียวมันจะไปหายคิดถึงได้ยังไง"

ตับ! ตับ! ตับ!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นอีกครั้ง เคล้ากับเสียงความเปียกชื้นที่เฉอะแฉะ อลันกระแทกน้ำเชื้อของตัวเองให้ไหลย้อนกลับเข้าไปลึกกว่าเดิม ผสมปนเปกับความหวานฉ่ำจนเกิดเสียงลามก

"เข้ามาอีกแด๊ด... อ๊า... เอาให้เต็มท้องเมลเลย..."

"เก็บของแด๊ดดี้ไว้ดีล่ะ อย่าปล่อยมันออกมานะ!"

บทรักดำเนินต่อไปอย่างบ้าคลั่ง อลันจับเธอเปลี่ยนท่า พลิกคว่ำพลิกหงาย ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ จนร่างกายของเมลดาเริ่มอ่อนเปลี้ย แต่ความเสียวซ่านกลับทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ เพราะการเสียดสีที่จุดเดิมซ้ำๆ และแรงกระแทกที่โดนจุดกระเพาะปัสสาวะเต็มๆ

"มีความสุขจังเลย... อื้อ... อลัน... ลึก... อ๊าาา"

ความจุกเสียดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความปวดหนึบที่ท้องน้อย แรงกระแทกของอลันมันย้ำเข้าที่จุดเดิมซ้ำๆ จนเมลดาเริ่มรู้สึกแปลกๆ

"แด๊ดดี้... อื้อ... หยุดก่อน..."

"หือ? ไม่เอา ไม่หยุด แด๊ดดี้ยังไม่เสร็จ" อลันไม่ฟัง เร่งจังหวะเร็วขึ้นอีก

"หยุด! เดี๋ยว! แด๊ดดี้... เมลปวดฉี่... อื้อ... หยุดนะ!"

เมลดาร้องลั่น พยายามจะดันหน้าท้องแกร่งออก ขาเรียวเริ่มหุบเข้าหากันด้วยสัญชาตญาณ

"จะราด... เมลจะฉี่ราด!"

"ปล่อยเลย... ปล่อยออกมา!" อลันกลับไม่ยอมถอย ยิ่งเธอดิ้นเขายิ่งกระแทกสวน เพราะคิดว่าเธอแค่เสียวจนเพ้อ

"ไม่! อลัน! หยุด... อ๊าาาา!"

ปึก! ปึก! ปึก!

แรงกระแทกเฮือกสุดท้ายที่ชนเข้ากับจุดกระสันและกระเพาะปัสสาวะจังๆ ทำเอาทำนบแตก

พรื้ดดดดดด!

สายน้ำสีเหลืองใสพุ่งทะลักออกมาจากช่องทางเล็กด้านหน้าอย่างแรง ผสมปนเปไปกับความเปียกชุ่มที่ไหลย้อนออกมา เมลดาเผลอปล่อยของเหลวรดใส่หน้าขาและหน้าท้องของอลันจนเปียกโชก ไหลนองเต็มเบาะหนังราคาแพง

"กรี๊ดดดดดดด! ฮือออออ!"

เมลดาหวีดร้องสุดเสียงก่อนจะปล่อยโฮออกมาด้วยความอายสุดขีด ร่างบางกระตุกเกร็ง

ของเหลวยังคงไหลออกมาไม่หยุดจนหมดกระเพาะ เพราะกล้ามเนื้อหูรูดคลายตัวหมดแล้วจากการโดนกระแทกอย่างหนักหน่วง

อลันชะงักกึก มองผลงานตรงหน้าด้วยความตะลึง ก่อนจะถอนแก่นกายออก คราบน้ำรักปนน้ำใสไหลทะลักตามออกมาเลอะเทอะไปหมด

เมลดาหน้าแดงก่ำจนลามไปถึงหู เธอยกมือขึ้นปิดหน้า ร้องไห้โฮ

"ฮือออ... อลันบ้า! บอกให้หยุดก็ไม่หยุด... ฮึก... เลอะหมดแล้ว เมลอายนะ... ฮือออ"

เธอนอนขดตัวงอเข่า พยายามซ่อนความอับอาย แต่สภาพที่เปียกโชกไปทั้งตัวและกลิ่นฉุนจางๆ ที่ลอยคลุ้ง มันตอกย้ำว่าเธอเพิ่งทำเรื่องน่าอายที่สุดต่อหน้าผู้ชายที่รักไปแล้ว