บทที่ 8 Dirty Talk 🔞🔞
ตอนที่ 8 Dirty Talk
20:00 น.
เมลดานั่งเหม่อลอยอยู่บนขอบเตียง ภายในห้องพักเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังหึ่งๆ มือเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากที่ยังบวมเจ่อของตัวเองเบาๆ ความรู้สึกร้อนผ่าวจากรสจูบที่ดิบเถื่อนของ ท่านประธานอลัน ยังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายลิ้น ราวกับเขายังนั่งอยู่ตรงหน้า
"ทำไม..."
เธอพึมพำกับตัวเองด้วยความสับสน
ทำไมจู่ๆ เขาถึงทำแบบนั้น? ทั้งที่ปกติเขาเกลียดขี้หน้าเธอจะตาย
ภาพความทรงจำอันโหดร้ายในอดีต ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัว... ภาพของเจ้านายจอมเนี้ยบที่มองเธอด้วยสายตาเหยียดหยามเหมือนมองขยะเปียก
“ผมจ้างคุณมาใช้สมอง ไม่ใช่ให้มาทำหน้าโง่ใส่ผม”
“งานแค่นี้ทำไม่ได้หรือไง? ถ้าไม่มีปัญญาทำก็ลาออกไปซะ”
คำพูดเหล่านั้นมันเสียดแทงหัวใจเธอมาตลอด เธอรู้ตัวดีว่าเป็นแค่พนักงานไอทีจืดชืด ไม่ได้สวยสะดุดตา ไม่ได้เก่งกาจระดับอัจฉริยะ เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาที่เขาไม่เคยเห็นค่า
"คนอย่างเขา... คงผ่านมาเยอะจนชิน"
เมลดายิ้มขื่นๆ ให้กับตัวเองในกระจก
"เรามันก็แค่ของเล่นแก้ขัด... แค่ที่ระบายอารมณ์ชั่วคราวเวลาเขาเครียดจากงาน หรือไม่เขาก็แค่อยากแกล้งให้เราอายเล่นๆ"
เธอก้มมองรอยแดงจางๆ ที่เนินอกตัวเอง... ความรู้สึกไร้ค่าเกาะกุมจิตใจ เธอด้อยค่าตัวเองว่าเป็นได้แค่ "ทางผ่าน" ที่เขาไม่ได้ใส่ใจความรู้สึกเลยสักนิด
"ช่างมันเถอะเมล... อย่างน้อยก็ได้เงิน"
เธอสูดลมหายใจลึก ปาดน้ำตาที่ซึมออกมาทิ้ง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแอปธนาคาร
ตัวเลขเจ็ดหลักในบัญชีที่ได้จากการเปย์ของ The Emperor และแฟนคลับคนอื่นๆ ทำให้ความเจ็บปวดในใจทุเลาลงได้บ้าง
นิ้วเรียวกดโอนเงินอย่างคล่องแคล่ว
โอนค่ารักษาพยาบาลแม่... เรียบร้อย
ปิดหนี้บัตรเครดิตใบแรก... เรียบร้อย
โอนค่าเช่าห้องล่วงหน้า... เรียบร้อย
"เฮ้อ... สบายใจขึ้นหน่อย"
เมลดาถอนหายใจยาว อย่างน้อยชีวิตเธอก็ไม่ได้แย่ไปซะทุกด้าน
เมลดาเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า เลือกชุดที่คิดว่า "แซ่บ" ที่สุดเพื่อกลบเกลื่อนความเศร้า
เธอหยิบ 'ชุดซีทรูลูกไม้สีดำ' แบบคล้องคอ ที่เว้าหน้าลึกจนแทบจะถึงสะดือ เนื้อผ้าบางเบาแนบสนิทไปกับผิวเนื้อขาวเนียน
แต่เมื่อเธอยืนส่องกระจกเพื่อเช็กความเรียบร้อย เมลดาก็ต้องชะงัก
ร่องรอยจาก "การลงโทษ" เมื่อตอนบ่าย มันเด่นชัดจนน่าตกใจ
ที่ริมฝีปาก... ยังคงบวมแดงดูเจือไปด้วยเลือดฝาด
ที่ซอกคอ... มีรอยแดงจางๆ
และที่สำคัญที่สุด... ที่หน้าอก
ผ่านเนื้อผ้าลูกไม้สีดำบางๆ เธอมองเห็น ยอดอกทั้งสองข้างที่ยังคงบวมเป่ง แดงก่ำ และแข็งขึ้งผิดปกติ มันไม่ได้ยุบตัวลงเลยหลังจากโดนทั้งดูดทั้งกัดอย่างรุนแรงเมื่อตอนบ่าย แถมยังดูคัดตึงเหมือนพร้อมจะระเบิดออกมา
"ชัดขนาดนี้... ปิดไม่มิดแน่"
เมลดาเม้มปากแน่น... แต่แววตาของเธอเปลี่ยนไป
ในเมื่อปิดไม่ได้ ก็ไม่ต้องปิด!
เธอคือ Baby M ดาวเด่นของแอปฯ... รอยพวกนี้คือหลักฐานของความฮอตต่างหาก!
เธอสวมหน้ากากลูกไม้ ทาลิปสติกสีแดงสดทับริมฝีปากที่บวมเจ่อ แล้วสะบัดผมให้เข้าทรง
"เอาล่ะ... ได้เวลาทำงานแล้ว"
คลิก... Go Live
"สวัสดีค่าาา... แด๊ดดี้ทุกคนนน..."
เสียงทักทายวันนี้หวานหยดย้อยและเซ็กซี่กว่าเดิมร้อยเท่า ไม่มีแววของสาวน้อยขี้แยเมื่อกี้หลงเหลืออยู่ เมลดาขยับตัวเข้ามาใกล้กล้อง จงใจแอ่นหน้าอกให้แสงไฟสาดส่องกระทบยอดถันที่บวมเป่งดันผ้าลูกไม้ออกมาอย่างท้าทาย
ทันทีที่ภาพปรากฏ คอมเมนต์ก็ไหลทะลักเข้ามาทันที และแน่นอน... ทุกคนสังเกตเห็นความผิดปกติบนเรือนร่างของเธอ
[Tony99: เชี่ยยย... น้องเมล! วันนี้ทำไมปากบวมเจ่อแบบนั้นครับ]
[เสือป่า: คอน้องแดงเป็นจ้ำๆ นะครับ... ไปโดนใครฟัดมาหรือเปล่า?]
[Sniper_Shot: โอโห... ดูหัวนมน้องดิ บวมเป่งทะลุเสื้อเลยว่ะ เหมือนเพิ่งโดนดูดมาหมาดๆ]
[King_Dragon: สภาพนี้... เพิ่งเสร็จกิจมาแน่ๆ ใครทำวะ!]
เมลดาอ่านคอมเมนต์แล้วยิ้มพราวระยับ เธอไม่ปฏิเสธ ไม่แก้ตัว แต่เลือกที่จะเล่นกับมันเพื่อเรียกยอดโดเนท
"งื้อออ... ตาดีกันจังเลยนะคะ"
เธอใช้นิ้วเรียวกรีดกรายไปตามรอยแดงที่เนินอก แล้ววนนิ้วรอบๆ ยอดอกที่บวมเป่งของตัวเองเบาๆ ผ่านเนื้อผ้าซีทรู
"วันนี้หนูเมล... ไปเล่นซนมานิดหน่อยค่ะ" เธอกัดริมฝีปากล่างที่บวมเจ่อ ยิ่งทำให้ดูยั่วยวนเหมือนคนที่ยังอารมณ์ค้าง "ไปเจอ 'คนเอาแต่ใจ' มาค่ะ... เขาแรงเยอะม๊ากมาก เล่นซะหนูเมลช้ำไปทั้งตัวเลย"
เธอขยับตัวบิดไปมา ให้ยอดอกที่แข็งเป็นไตเสียดสีกับผ้าลูกไม้ จนเธอเผลอสูดปากด้วยความเสียวซ่าน
"ดูสิคะ... หัวนมหนูเมลยังไม่หายบวมเลย... เจ็บจัง แต่อูยยย... เสียวด้วย"
"อยากรู้เหรอคะ... ว่ารอยพวกนี้ใครทำ?"
เมลดาเอียงคอถามเสียงหวาน สายตาฉ่ำเยิ้มมองกล้องราวกับกำลังมองตาคนรักและเชิญชวนให้ทุกคนเข้ามาในโลกตัณหาของเธอ
"เรื่องมันเกิดขึ้น... ที่ออฟฟิศค่ะ"
เธอเริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงกระเส่า เหมือนกำลังเล่านิทานก่อนนอนสำหรับผู้ใหญ่ (Dirty Talk)
"หนูเมลมีเจ้านายอยู่คนนึง... เขาเป็นผู้ชายที่ดุมากกกก ตัวสูงใหญ่ ใส่แว่น หน้าตาดีแต่เย็นชาสุดๆ เวลาเขามองหนูทีนะ... เหมือนจะจับหนูแก้ผ้าด้วยสายตาเลยค่ะ"
"วันนี้... เขาเรียกหนูเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัว..."
เธอลดเสียงลงเป็นกระซิบ
"ห้องทำงานที่เงียบกริบ... เขาบอกให้หนูล็อกประตู แล้วเขาก็..."
เมลดาหลับตาพริ้ม ลูบไล้แขนตัวเองเหมือนกำลังสัมผัสร่องรอยที่เขาทิ้งไว้
"จูบของเขา... ร้อนแรงมากเลยค่ะ ดูปากหนูสิ... เขาดูดแรงมาก กัดจนหนูเจ็บไปหมด... แล้วเขาก็อุ้มหนูขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงาน"
"เขาทำรุนแรงกับหนูมาก... ทั้งดูด ทั้งกัดตรงนี้..." เธอจิกเล็บลงบนยอดอกตัวเองผ่านผ้า "จนมันบวมเป่ง แข็งสู้มือไปหมดแล้ว"
คอมเมนต์วิ่งรัวถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
[User1: แล้วไงต่อ! โดนจัดหนักเลยเหรอ?]
[BigGuy: เสร็จไปกี่รอบครับน้องเมล สภาพนี้ไม่น่ารอด]
เมลดาอ่านคอมเมนต์แล้วหัวเราะเบาๆ ส่ายหน้าช้าๆ แสร้งทำหน้าผิดหวัง
"จุ๊ๆ ... อย่าเพิ่งคิดลึกสิคะ"
เธอขยับหน้าเข้ามาใกล้กล้อง จนเห็นแววตาสั่นไหวที่ดูเปราะบางแต่น่าค้นหา
"ถึงเขาจะรุนแรง... ถึงเขาจะทำให้หนูเมลร้องเสียงหลงคาโต๊ะทำงาน... แต่เขาก็ใช้แค่ 'นิ้ว' ค่ะ"
"เขาไม่ได้ใส่ 'ของเขา' เข้ามา..."
เมลดากัดริมฝีปากล่างแน่น ทำหน้าเศร้าสร้อยเรียกคะแนนสงสาร
"หนูเมลยังเป็นเด็กดีอยู่นะคะ... หนูเมลยังซิงอยู่เลย... ดอกไม้ของหนูยังไม่เคยมีใครได้เด็ดดมจริงๆ สักคน"
"เขาคงเห็นหนูเป็นแค่ของเล่น... พอใช้นิ้วจนหนูเสร็จ... เขาก็ไล่หนูออกมา"
เธอทิ้งช่วงจังหวะนิดหนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองกล้อง
แววตาที่เคยเศร้าสร้อยเมื่อกี้ แปรเปลี่ยนเป็นแววตาฉ่ำเยิ้ม ร้อนแรง และ 'ร่าน' ราวกับคนละคน
"แต่รู้มั้ยคะแด๊ดดี้..."
เธอค่อยๆ เลื่อนมือลงไปที่หว่างขาของตัวเอง ลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าลูกไม้เบาๆ
"จริงๆ แล้ว... หนูเมลเสียดายมากเลยค่ะ"
คอมเมนต์หยุดชะงักด้วยความอึ้ง เมลดาแสยะยิ้มยั่วยวน
"นิ้วของเขา... ยาวมาก... แข็งมาก... มันทำให้หนูเสียวจนแทบขาดใจ"
"แต่..."
เธอโน้มตัวเข้ามาจนหน้าแทบชิดจอ กระซิบด้วยน้ำเสียงกระเส่าที่ทำเอาคนฟังขนลุก
"หนูอยากโดนมากกว่านิ้วค่ะ..."
"หนูอยากรู้จัง... ว่าถ้าเป็น 'ของจริง' ของเขา... มันจะใหญ่แค่ไหน"
"ถ้าเขาใส่ 'แท่งนั้น' เข้ามาในตัวหนูแทนนิ้ว... หนูจะจุกจนร้องไม่ออกหรือเปล่า"
เธอแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่บวมเจ่อ จินตนาการถึงความคับแน่นที่เธอโหยหา
"เสียดายจัง... ที่เขาหยุดแค่ตรงนั้น"
"หนูอยากให้เขากระแทกเข้ามาแรงๆ ... เอาให้หนูเมลเดินไม่ไหวไปเลย"
"ถ้าพรุ่งนี้เขาเรียกหนูไปอีก..."
เธอส่งสายตาท้าทายไปที่กล้อง
"หนูจะขอให้เขา... เลิกใช้นิ้ว แล้วใช้ 'อย่างอื่น' แทน... ดีมั้ยคะ?"
คำท้าทายอันเร่าร้อนของเมลดาทำเอาห้องแชทแทบระเบิด คอมเมนต์ไหลเป็นน้ำตกด้วยความตื่นเต้นและจินตนาการเตลิดเปิดเปิง แต่ในวินาทีนั้น... แถบข้อความสีทองที่ทุกคนรอคอยก็ปรากฏขึ้น
The Emperor has entered the room.
ทันทีที่เห็นชื่อจักรพรรดิปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เมลดาก็ฉีกยิ้มกว้างทั้งที่ดวงตายังฉ่ำเยิ้ม แววตาของเธอไม่ได้มีความเกรงกลัวเลยสักนิด มีแต่ความท้าทายและเชิญชวนอย่างโจ่งแจ้ง
"แด๊ดดี้ Emperor ขา... มาพอดีเลย" เธอเอ่ยเสียงหวานหยด "ช่วยบอกหนูหน่อยสิคะ... ว่าหนูควรจะขอกับเจ้านายยังไงดี... ให้เขาเลิกกั๊ก แล้วจัดหนักให้หนูสักที"
"หนูคันไม้คันมือ... อยากโดนของใหญ่จะแย่แล้วค่าาา~"
ณ เพนท์เฮาส์สุดหรูใจกลางเมือง...
อลันนั่งกำโทรศัพท์แน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ดวงตาคมกริบจ้องมองภาพหญิงสาวในจอที่กำลังส่งสายตายั่วยวนและแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่บวมเจ่อ... ซึ่งเป็นผลงานของเขาเอง
คำพูดของเธอยังดังก้องอยู่ในหู... 'หนูอยากโดนมากกว่านิ้ว'... 'อยากรู้จังว่าของจริงจะใหญ่แค่ไหน'
"หึ..."
อลันแค่นหัวเราะออกมาในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูอันตรายและเต็มไปด้วยความกระหาย สัญชาตญาณดิบเถื่อนของผู้ล่าถูกปลุกให้ตื่นขึ้นเต็มตัว เขาไม่เคยคิดว่าพนักงานสาวที่ดูจืดชืดคนนั้น จะซ่อนความร้อนแรงและกล้าได้กล้าเสียขนาดนี้
"ปากเก่งนักนะ... เมลดา" เขาพึมพำเสียงแหบพร่า สายตาจดจ้องไปที่เนินอกที่มีรอยแดงจางๆ
"กล้าเอาเรื่องในห้องทำงานมาเล่าเป็นฉากๆ ... แถมยังกล้าท้าทายให้ฉันเอาจริง"
"ได้... ในเมื่อหนูเมลเรียกร้องขนาดนี้"
"ฉันก็จะสนองให้... เอาให้ลืมวิธีเดินไปเลย"
นิ้วเรียวยาวกดลงบนหน้าจอโทรศัพท์ รัวนิ้วพิมพ์ข้อความตอบกลับไปในฐานะ 'The Emperor' เพื่อเป็นการปิดจ็อบค่ำคืนนี้ และเป็นการเปิดศึกสำหรับวันพรุ่งนี้
The Emperor sent 'Dragon (มังกรทอง) ' x1 (มูลค่า 5,000,000 Coins)
ตูมมม!!!
เอฟเฟกต์มังกรทองตัวมหึมาบินวนรอบหน้าจอ พร้อมกับเหรียญทองโปรยปรายลงมาอย่างอลังการที่สุดเท่าที่เคยมีมาในแอปฯ ทำเอาทั้งห้องแชทแตกตื่น แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่ามังกร คือข้อความที่ตามมา
[The Emperor] : นิทานสนุกมาก...
[The Emperor] : แต่ดูเหมือนนางเอกจะยังไม่อิ่มจริงๆ นั่นแหละ
อลันแสยะยิ้มร้ายกาจเมื่อกดส่งประโยคถัดไป
[The Emperor] : พรุ่งนี้... เดินเข้าไปบอกเจ้านายเธอสิ ว่า 'หนูอยากโดนของจริง'
[The Emperor] : รับรองว่าเขาจะจัดให้... จนเธอต้องร้องขอชีวิตแน่
เขากดออกจากห้องไลฟ์ทันทีโดยไม่รอฟังคำขอบคุณร่างสูงลุกขึ้นเต็มความสูง เดินตรงไปยังห้องนอนพร้อมกับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออก
ในหัวมีแต่แผนการสำหรับวันพรุ่งนี้...
พรุ่งนี้เช้า... ที่โต๊ะทำงานตัวเดิม...แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ... จะไม่มีนิ้วอีกต่อไป
"เตรียมตัวไว้ให้ดีนะ... เมลดา"
