บทที่ 9 ใหญ่กว่าจินตนาการ 🔞🔞
ตอนที่ 9 ใหญ่กว่าจินตนาการ
เช้าวันรุ่งขึ้น...
บรรยากาศในแผนกไอทีเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศและเสียงรัวแป้นพิมพ์ เมลดานั่งประจำที่ สวมแว่นตาหนาเตอะ มองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เต็มไปด้วยบรรทัดโค้ดสีเขียวและตัวเลขอย่างมีสมาธิ
นิ้วเรียวพิมพ์คำสั่งแก้บั๊กโปรแกรมบัญชีอย่างคล่องแคล่วและเป็นจังหวะ เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะจดจ่ออยู่กับตัวเลขและสัญลักษณ์พวกนั้น
ทว่าข้อความของ The Emperor เมื่อคืนยังหลอนอยู่ในหัวไม่หาย
‘เดินเข้าไปบอกเจ้านายเธอสิ ว่าหนูอยากโดนของจริง’
"บ้าเหรอ... ใครจะกล้าพูด" เมลดาบ่นพึมพำกับตัวเองขณะนั่งลงที่โต๊ะทำงาน "ขืนพูดไปโดนไล่ออกพอดี"
กริ๊งง กริ๊งงง
เสียงโทรศัพท์ภายในที่โต๊ะเธอก็ดังขึ้น
"คุณเมลดา... ท่านประธานเรียกพบค่ะ เดี๋ยวนี้เลย"
คำสั่งนั้นทำให้เมลดาใจหล่นวูบ ขนลุกซู่ตั้งแต่หัวจรดเท้า
หญิงสาวสูดหายใจลึก รวบรวมความกล้าเดินไปที่ลิฟต์ผู้บริหาร หัวใจเต้นรัวแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอก
เมลดาเปิดประตูเข้ามาแล้วยืนตัวลีบอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงาน
"บอสคะ... มีงานด่วนเหรอคะ?" เธอถามเสียงสั่น พยายามปั้นหน้าให้ดูปกติที่สุด
อลันนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังสีดำ หมุนปากการาคาแพงในมือเล่นด้วยท่าทีสบายๆ ไม่ได้มองที่กองเอกสาร แต่มองตรงมาที่เธอด้วยสายตาคมกริบที่อ่านไม่ออก
"งานน่ะไม่ด่วน..."
เขาตอบเสียงเรียบ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินอ้อมโต๊ะมาทางประตู
เมลดาชะงักมองการกระทำของบอสอย่างงุนงง... แต่อลันไม่ได้เดินออกไป
แกร๊ก...
มือหนาเลื่อนไปกดล็อกประตูห้องทำงานทันที เสียงล็อกกลอนดังขึ้นอย่างชัดเจน ก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาประชิดตัวเธอ
"แต่ผมมีเรื่องสงสัย... อยากถามคุณหน่อย"
เมลดาตัวแข็งทื่อ ลมหายใจสะดุดกึก ความเย็นยะเยือกแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง
"เธอคือ Baby M ใช่มั้ย?"
เมลดาเบิกตากว้าง หัวใจกระตุกวูบ พยายามปฏิเสธ "เบบี้เอ็ม? คืออะไรคะบอส หนูไม่รู้เรื่อง"
"ไม่รู้เรื่อง..." อลันเลิกคิ้วสูง "แน่ใจนะ?"
"แน่ใจสิคะ! เมลจะไปเป็นคนอื่นได้ยังไง เมลก็คือเมล พนักงานไอทีของบอสไงคะ"
"ปากแข็ง..."
อลันไม่โต้เถียงต่อ เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสูท หยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูออกมา
นิ้วเรียวยาวกดเข้าแอปพลิเคชันที่เมลดาคุ้นเคยดี... Velvet Live
อลันกดเข้าไปที่ช่องแชทส่วนตัวของ 'Baby M'แล้วพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไปอย่างใจเย็น
สายตาของเขามองหน้าเธอสลับกับหน้าจอมือถือ พร้อมรอยยิ้มร้ายกาจ
"งั้นมาพิสูจน์กันหน่อย"
นิ้วโป้งของเขากดปุ่ม ส่ง
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าดังขึ้นจากกระเป๋ากางเกงของเมลดาที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา เสียงนั้นดังกังวานชัดเจนในห้องที่เงียบกริบ
เมลดาตัวแข็งทื่อ ลมหายใจสะดุดกึก
ชิบหาย... ลืมปิดเสียงแจ้งเตือนแอป!
อลันกดส่งสติกเกอร์รูป 'ยิ้มแสยะ' ไปอีกหนึ่งที
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นอีกครั้ง ยืนยันชัดเจนว่ามันดังมาจากโทรศัพท์ของเธอที่อยู่ในมือ
อลันหัวเราะ หึ ในลำคอ เขาชูหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองให้เธอดู
บนหน้าจอโชว์ห้องแชทระหว่าง 'The Emperor' กับ 'Baby M' และข้อความล่าสุดที่เพิ่งส่งไปคือ...
[The Emperor] : "จับได้แล้ว... ยัยเด็กเลี้ยงแกะ"
เมลดาเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นทันทีที่เห็นชื่อ The Emperor บนหน้าจอโทรศัพท์ของบอส
ความจริงกระแทกหน้าจนมึนงงไปหมด
The Emperor... ลูกค้า VVIP คนนั้น... คือท่านประธานอลัน!
"บ... บอส คือ คือดิเอ็มเพอเรอร์เหรอคะ..." เสียงเธอสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ หน้าซีดเผือดเหมือนคนจะเป็นลม
อลันเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า แล้วก้าวเข้ามาหาเธอ คุกเข่าลงข้างหนึ่ง เชยคางมนของเธอขึ้นมาสบตา
"ไง... ตกใจเหรอ?"
"ที่ไปนินทาฉันเมื่อวาน... สนุกปากเลยสินะ"
"แถมยังท้าให้ฉันใช้ 'ของจริง' อีกต่างหาก"
เขาแสยะยิ้มที่ทำให้เมลดาขนลุกซู่ไปทั้งตัว
"ในเมื่อรู้ความจริงแล้ว... ก็เลิกเล่นละครสักที"
อลันลุกขึ้นยืน แล้วกระชากแขนเธอให้ลุกตามขึ้นมา ดันร่างบางไปชิดขอบโต๊ะทำงาน
"ไหน... เมื่อคืนบอกว่าอยากโดนของจริงไม่ใช่เหรอ?"
"ตอนนี้ฉันมายืนอยู่ตรงหน้าแล้ว... พร้อมจะรับผิดชอบคำพูดตัวเองหรือยัง?"
เมลดาตัวสั่นเทา น้ำตาคลอเบ้าด้วยความกลัวผสมความอาย
"บอส... หนูขอโทษ มันเป็นแค่คอนเทนต์ค่ะ อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ."
"สายไปแล้วเมลดา..."
โครม!!
มือหนากวาดเอกสาร คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ก และปากกาบนโต๊ะทิ้งลงพื้นเสียงดังสนั่น! ก่อนจะอุ้มเอวเธอขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่นั้น
"บอส! จะทำอะไร!?"
"ทำตามคำขอของเธอไง!"
อลันแทรกตัวเข้ามากลางหว่างขาเธอ กระชากเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเธอออกจนกระดุมกระเด็นหลุด เผยให้เห็นรอยแดงจางๆ ที่เนินอกที่เขาทิ้งไว้เมื่อวาน
เขาปลดตะขอเสื้อในแล้วโยนทิ้งไปข้างหลัง เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่เด้งผึงออกมา
"สวย... ของจริงสวยกว่าในจอเยอะ"
เขาก้มลงดูดดึงยอดอกสีหวานอย่างแรงเพื่อลงโทษ จนเมลดาร้องครางเสียงหลง
"อ๊าาา! เจ็บ... บอส... เมลเจ็บ!"
"เจ็บก็จำ!"
อลันผละออกมา แล้วปลดเข็มขัดรูดซิปกางเกงตัวเองลงอย่างรวดเร็ว
พรึ่บ!
ความเป็นชายขนาดมหึมาดีดผึงออกมา... มันใหญ่โต แข็งขึ้ง และดูน่ากลัวจนเมลดาต้องถอยกรูด
นี่มัน...ใหญ่กว่านิ้วเขาหลายเท่า! ใหญ่กว่าที่เธอจินตนาการไว้ในไลฟ์เสียอีก
"บ บอส ไม่ไหว มันใหญ่ไป เข้าไม่ได้หรอกค่ะ!" เมลดาส่ายหน้าทั้งน้ำตา
"เธอท้าฉันเองนะเมลดา... บอกว่าอยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าใหญ่แค่ไหน"
อลันจับขาเรียวของเธอแยกออกกว้าง จับแท่งร้อนจ่อที่ปากทางรักที่เริ่มชุ่มชื้นจากความกลัวปนเสียว
"มองสิ... นี่ไงของจริงที่เธออยากได้"
"ฮึก ไม่เอานะ!!" เมลดาร้องไห้โฮ ส่ายหน้ารัวๆ ด้วยความหวาดกลัว
"สายไปแล้ว..."
อลันไม่สนใจคำร้องขอ มือหนาข้างหนึ่งรวบเอวเธอไว้แน่น แล้วค่อยๆกด ส่วนหัวของท่อนเอ็นที่ร้อนผ่าวให้บดเบียดและเบิกทางเข้าสู่รูรักที่ยังคับแคบ
สวบ!
"กรี๊ดดดดด!"
เสียงกรีดร้องของเมลดาถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อ ส่วนหัว ที่บานใหญ่นั้นฝ่าด่านแรกเข้าไปได้เพียงเล็กน้อย ความเจ็บปวดจากการฉีกขาดของพรหมจรรย์แล่นแปลบปลาบไปทั่วร่าง น้ำตาไหลพรากอาบแก้ม เธอจิกเล็บลงบนไหล่กว้างของเขาจนเลือดซิบ!
อลันกัดฟันกรอด ขมวดคิ้วแน่นเพราะแรงตอดรัดมหาศาล ช่องทางสาวบีบรัดท่อนเอ็นเขาแน่นจนแทบแตก คราบเลือดสีสดไหลซึมออกมาเปรอะเปื้อนโคนขาของทั้งคู่
"ซี๊ดดด แน่น แน่นฉิบหาย..."
เขาไม่หยุด... แต่ใช้นิ้วโป้งเช็ดคราบน้ำตาจากหางตาเธอ ก่อนจะกดสะโพกกระแทกซ้ำอย่างช้าๆ เพียงเพื่อจะให้ ส่วนหัว ผ่านพ้นร่องแคบที่ตีบตันที่สุดนั้นไป
อึ๊ก!
“เจ็บ ฮือออ บอส เมลเจ็บมากเลยค่ะ”
เมื่อส่วนหัวของแก่นกายใหญ่เบียดผ่านเข้าไปสำเร็จ มันทำให้เมลดาหน้าเหยเก ตัวสั่นงันงกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อต
อลันมองลงไปที่หน้าท้องแบนราบของเธอ... มันโป่งนูนเป็นลำ ขึ้นมาอย่างชัดเจน ตามรูปทรงของท่อนเอ็นที่เข้าไปบรรจุอยู่ภายในช่องท้องน้อยของเธอ
"ฮึก ทะ…ท้องจะแตกตายแล้ว เจ็บอ่า ฮือออ"
เมลดาร้องไห้สะอื้น หน้าท้องที่โป่งนูนเป็นลำของเธอทั้งร้อนและตึงจนเธอพูดไม่ออก ความชื้นแฉะของน้ำรักผสมเลือดทำให้บริเวณนั้นลื่นเป็นมันวาว
"ทนหน่อย... เดี๋ยวก็เป็นของฉันแล้ว"
อลันไม่แช่ค้างไว้นาน เขาปลดปล่อยความอดทนสุดท้ายออกไป
เขาถอนแก่นกายออกมาเพียงเล็กน้อย แล้ว กระแทกสะโพกอัดเข้ามาทีเดียวจนสุดทาง!!
"กรี๊ดดดดดดดด!"
เสียงหวีดร้องของเมลดาเปลี่ยนเป็นเสียงครางปนสะอื้น ความรู้สึกคับแน่นและจุกเสียดรุนแรงจนเธอคิดว่าอวัยวะภายในคงจะฉีกขาด
แต่แรงตอดรัดที่คับแคบจากสาวบริสุทธิ์ ทำให้สติของอลันหลุดลอยไปเช่นกัน...
