บทที่ 30 มีแค่คนเดียว

บทที่30:มีแค่คนเดียว

ครืด!ครืด!ครืด!

เสียงของโทรศัพท์บนหัวเตียง สั่นระรัวขัดจังหวะการนอนของคนบนเตียง ทำให้เจ้าของโทรศัพท์ต้องลุกมากดรับ

"ฮัลโหล ใครโทรมาแต่เช้าเนี่ย"

เสียงงัวเงียตอบกลับตามสาย

"พี่ฝุ่น! เดี๋ยวจะปิดเทอมแล้วข้าวลงทะเบียนผ่านแล้วข้าวสมัครเรียนที่มหาลัยพี่ อยากไปหาดูห้องพักใว้แล้วก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ