บทที่ 6 เป็นห่วง
บทที่6:เป็นห่วง
เวลา01.30น.
"ตีหนึ่งแล้วหรอเนี่ยดูซีรีย์ เกาหลีเพลินไปหน่อย "
หาว!!!เผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ ไต้ฝุ่นกลับมาห้องหรือยังนะดึกป่านนี้จะขับรถกลับได้ไหมเอ้ !หรือจะกลับมาแล้วไม่เห็นไลน์มาบอกเลยหรือว่าเมาจนหลับไปล่ะปกติต้องแชทมาบอกตลอดแต่ทำไมวันนี้เงียบจัง “ความเป็นห่วงและความสงสัยตีกันบนหัว
โทรไปก็กลัวรบกวนเผื่อเขากลับมาห้องอาจจะนอนหลับไปแล้ว
“งั้น ไปดูที่ห้องละกัน “
แกร๊ก!
แอ๊ดดด!!!
ร่างกายไวกว่าความคิดเสียงเเง้มประตูเบาๆกลัวว่าเพื่อนชายกลับมาแล้วนอนหลับอยู่ตั้งแต่ที่เข้ามหาลัยแล้วย้ายมาอยู่คอนโด
วันแรกไต้ฝุ่นก็ให้เหตุผลว่าเธอกับเขาต้องแลกคีย์กร์าดกันใว้เผื่อเธอทำหายจะได้มาเอากับเขาเพราะเธอมักขี้ลืมบ่อยๆ
หลอกด่าฉันหรือเปล่าเนี่ย
ภายในห้องมีแต่ความมืดแต่ยังไม่กล้าเปิดไฟ
"เหมือนยังไม่กลับ"
เเอร์ก็ยังยังไม่ได้ทำงานภายในห้องก็ไม่มีความเย็น ปกติไต้ฝุ่นจะเป็นคนขี้ร้อนมากเปิดแอร์ที22องศาซึ่งฉันเป็นคนขี้หนาว
"ยังไม่กลับหรอ?"
วาวาได้แต่พึมพำคนเดียวเธอเดินไปเปิดสวิตซ์ไฟที่ห้องของเขา มันมีแค่ผ้าห่มที่ถูกพับใว้บนเตียงเหมือนยังไม่ได้ใช้งาน
"แชทไปถามดีกว่า"
ข้อความ
ยัยหมูอ้วน🐽:นายยังไม่กลับห้องเหรอ?"
ไอ้หมาบ้า🐶:ขึ้นสถานะอ่านแล้ว
ยัยหมูอ้วน🐽:นายขับรถไหวไหม
ไอ้หมาบ้า🐶:ขึ้นสถานะอ่านแล้ว
ยัยหมูอ้วน🐽:ทำไมนายอ่านแล้วแต่ไม่ตอบเรา
ยัยหมูอ้วน🐽:โอเคร
นายอาจจะยุ่งอยู่งั้นฉันไม่กวนแล้ว
ฉันไม่โทรถามกลัวว่าจะรบกวน แล้วฝุ่น ก็ไม่ตอบข้อความกลับ ไม่โทรมาอธิบายในสิ่งที่ฉันถาม
หรือว่าเขาอาจจะอยู่กับสาวๆแค่คิดในใจมันก็เจ็บจี๊ดขึ้นมา
ฉันยังอยู่ในห้องไต้ฝุ่นนั่งรอเขากลับมานั่งเล่นบนโซฟาในห้องจนฉันเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้
"อื้อ!!!"
ฉันบิดขี้เกียจขยับตัวแต่ยังไม่ลืมตามีความรู้สึกเหมือนมีอะไรหนักๆมาทับช่วงท้อง
ฉันตกใจลืมตาหันขวับไปมองข้างกาย เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่ากำลังหลับสนิท
"ฉันมานอนบนเตียงของเขาได้ยังไง?"
จำได้ว่านอนบนโซฟาห้องรับแขก ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้าแต่ดีที่วันนี้ฉันมีเรียนรอบบ่าย
"ฝุ่น!!!"
ฉันพยายามที่จะลุกจากเตียงค่อยๆแกะแขนที่กอดรัดฉันออกแต่พอฉันขยับฝุ่นกับกอดรัดกว่าเดิม
"อือ!!!!"
เสียงไต้ฝุ่นครางเบาๆบ่งบอกว่ามีคนกำลังขัดใจเขา
ในตอนนี้ฉันเกร็งไปหมดหลับตาปี๋กลัวว่าถ้าขยับ
ปากฉันมันจะไปโดนปากของเขาเพราะตอนนี้เราหันหน้าเข้าหากันมุมองศาปากกับหน้าของเราตรงกันพอดีถ้าเกิดฉันขยับตัวอีกนิดปากฉันได้โดนปากเขาแน่ๆ
"นายฝุ่น “
อุ๊บ!
"อื้อ!!!"
อยู่ๆเขาก็ขยับเข้ามาใกล้ทำให้ปากของเขาโดนเฉียดปากของฉัน
จุ๊บ!!!!
ฉันตกใจหลับตาปี๋เม้มปากด้วยความประหม่า
ตุ๊บๆ!!!ตุ๊บๆ!!!
ฉันจับตรงหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองเสียงหัวใจฉันเต้นดังตุ๊บตับเหมือนมันจะหลุดออกมายังไงยังงั้น ไต้ฝุ่นขยับตัวเข้ามาใกล้และกอดฉันแน่นกว่าเดิมเขาดันหน้าตัวเองเขาหาซอกคอฉันพ่นลมหายใจร้อนๆรดบนต้นคอทำให้ขนภายในร่างกายฉันลุกตั้งชูชัน
"ฝุ่น นายตื่นแล้วใช่ไหมอย่ามาทำเนียนขยับตัวนายออกไปได้แล้วเราจะกลับห้อง"
"อือ!!!ขอนอนต่ออีกหน่อยยังงว่งอยู่เลย"
"เรามีเรียนบ่ายนะ"
"เราก็มีเรียนตอนบ่ายค่อยไปพร้อมกัน "
"ขออยู่แบบนี้อีกสักหน่อย"
"เราไม่ใช่หมอนข้าง"
ฉันขยับหยุกหยิกในอ้อมกอดฝุ่นเพื่อให้เขาคลายอ้อมกอดแต่ไม่เป็นผลเขาไม่สนใจในสิ่งที่ฉันพูดเลยแถมเอาขาก่ายเพิ่มอีก
" อยู่เฉยๆขยับบ่อยเดี๋ยวอย่างอื่นที่อยู่ข้างใต้มันจะตื่นมาเคารพธงชาติ "
"อย่างอื่นนี้คืออะไร?"
อุ๊บ!!!ฉันตัวแข็งทื่อเมื่อใช้สายตามองช้อนลงไปข้างล่างถ้าฉันไม่ได้ลามก คงจะมีแค่อย่างเดียว><
"ถ้าน้องชายฉันตื่นมาเคารพธงชาติเดี๋ยวเธอจะไปเรียนไม่ไหว เพราะงั้นอย่าปลุกมันตื่นจะดีกว่า"
"ไอ้บ้าฝุ่น นายมันลามก"
"หึ! หึ!"
