บทที่ 47 บทลงโทษ

คฤหาสน์หลังใหญ่

หลังจากเลิกเรียน ลีวายก็จำใจต้องอยู่รอรับโมบายกลับมาพร้อมกันตามคำสั่งของพ่อ เขาไม่เต็มใจเลยสักนิดแต่ก็ไม่สามารถขัดขืนอะไรได้ และเหมือนเช่นเคยตลอดทางระหว่างกลับเขาแทบไม่ปริปากพูดอะไรกับเธอสักคำ จะมีก็คอยกัดคอยเหน็บแนมเธอเมื่อสบโอกาส

"ลงไปรำคาญ!" ลีวายหันมาตะคอกใส่

"พูดเบาๆ สักครั้งเส้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ