บทที่ 56 เมาเห็ด

เวลาสองทุ่ม

ลีวายวิ่งออกตามหาโดยอิงทิศทางจากลูกศร แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ตอนนี้เขาชักเริ่มใจคอไม่ดี เพราะยิ่งปล่อยไว้นานเท่าไหร่ เวลาก็จะยิ่งดึกยิ่งอันตรายมากเท่านั้น

"เชี่ยเอ๊ยยยยย แม่งไปอยู่ไหนวะ เหลือฐานสุดท้ายแล้วนะ โดนเสือคาบไปแดกจริงละมั้ง" เขาก้มลงเอามือจับเข่าตัวเองพลางกอบโกยอากาศหายใจ เขาวิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ