บทที่ 13 เคลียร์นะ

Tun’s talks:

ฟึบ!

ผมรีบอุ้มไอ้ตัวเล็กที่กำลังดิ้นขลุกขลักมาอยู่ในอ้อมแขน ก่อนที่ตัวเองโดนเล็บของมันข่วนเอาจนเป็นรอยตรงหน้าอก ซึ่งพอมันเห็นว่าเลือดผมออกมันก็ไม่กล้าจะดิ้นต่อแล้ว แถมยังทำตาแดงๆ เหมือนคนจะร้องไห้อีก

“ฮึก!” ผมแค่คิดยังไม่ทันห้าวิน้ำตามันก็ไหลออกมาซะแล้ว งอแงฉิบหาย!

“เงียบ!” ผมกดเสียง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ