บทที่ 107 บทส่งท้าย

4ปีต่อมา...

ทุกสรรพสิ่งเปลี่ยนผลันไปตามกาลเวลาแต่ความรักความอบอุ่นในครอบครัวของชัชรินทร์และผกาเกศหาได้เปลี่ยนแปลงไป

ชัชรินทร์ในวัยสามสิบยืนกอดอกมองชุดเปื้อนๆ ของเด็กหญิงชญากานต์ในวัย6ขวบด้วยสีหน้าปลงๆ ลูกสาวของเขานี่แสบไม่แพ้พี่ชาย ตั้งแต่เริ่มรู้ความก็ซนไม่ผิดพี่ชายแถมยังทโมนจนแทบไม่เหมือนเด็กผู้หญ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ