บทที่ 29 ทีหลังอย่าดื้อ

“ว้าววว ลูกชายพ่อเลี้ยงกรณ์ใจดีจังเนอะป้า พ่อเลี้ยงกรณ์ก็ด้วยไม่เหมือนพ่อเลี้ยงชลคนนิสัยไม่ดี” หญิงสาวเอ่ยอย่างดีใจพร้อมแขวะคนตัวโตที่(คิดว่า)ไม่ยืนอยู่ตรงนี้ในตอนท้าย พ่อเลี้ยงหนุ่มขมวดคิ้วก่อนจะส่ายหน้าแต่ก็ยังเงียบอยู่      

“งั้นหนูซื้อส้มนี่3กิโลแล้วกันเนอะ” กรรณณาราเอ่ยบอก ความจริงเธอแค่อยากถา...